Na een kort maar opvallend politiek avontuur zet Nieuwe Politiek een punt achter de lokale politiek. Afgelopen week werden de definitieve papieren voor de opheffing van de partij ondertekend. Daarmee komt een einde aan het politieke avontuur van Hans Boer, Conny Janssen en Ruud Merks. De partij miste bij de verkiezingen op slechts zeven stemmen een zetel, maar toch liet Hans Boer daarna via inspreekbeurten van zich horen. Nu is het avontuur voorbij.

Door Marcia Engelander-van den Wittenboer

Voor Hans Boer viel het definitieve kwartje tijdens de raadsbijeenkomst over de woningbouwmonitor op 30 juni. ”Mijn eerste gedachte was meteen daarna: dit is trekken aan een dood paard.” Hij stapte destijds de politiek in omdat hij het verschil wilde maken. Meer inspraak voor inwoners, meer participatie en aandacht voor wonen waren belangrijke speerpunten. ”Je kunt dan aan de zijlijn blijven staan of er zelf wat van vinden en er wat aan gaan doen.” Dat laatste deed hij. Maar tijdens de bijeenkomst over de woningbouwmonitor voelde hij zich opnieuw bevestigd in zijn kritiek op hoe het eraan toegaat in de gemeenteraad. ”Het meest opvallende vond ik de presentatie van de twee medewerkers van de gemeente, waarbij alle kwaliteitseisen ontbraken. En niet één raadslid stelde hierover een gerichte vraag.” Volgens Boer moet een gemeenteraad juist het debat voeren en het bestuur kritisch volgen. ”De raad is een tegenmacht, een instrument in de democratie om het bestuur te controleren en niet om hen maar hun gang te laten gaan.” Ook de weinige respons die hij terugkreeg van zijn kiezers deed hem besluiten te stoppen. ”Want uiteindelijk bleef één vraag hangen: voor wie doe ik dit nou eigenlijk? Kennelijk voor mezelf, en daar wilde ik niet de politiek voor in.” Wat nu overblijft, is berusting.

’Terriër’

Ruud Merks, voormalig bestuurslid van de toenmalige SPO en nummer drie op de lijst, probeerde Boer aanvankelijk zelfs van zijn politieke avontuur af te brengen. ”Dat gaf mij vertrouwen dat er dit keer een doorzetter was opgestaan”, zegt hij. ”Ik ben van mening dat het mogelijk moet zijn om de burger meer zeggenschap te geven. Hans is een sympathieke, slimme vent en ik wilde hem toch de gelegenheid geven om het te proberen.” Lachend omschrijft hij Boer als ’een terriër met inhoud’. Conny Janssen, levenspartner van Boer, steunde hem vanaf het begin. Daarnaast bracht zij vanuit haar werk als verpleegkundige in de wijk haar eigen ervaring mee, vooral op het gebied van zorg en welzijn. ”Het was een drukke, enerverende periode”, vertelt zij. ”Ik heb veel geflyerd en vooral het contact met de mensen sprak mij erg aan.”

Inspreekrecht

Hoewel een zetel net buiten bereik bleef, wist Boer via het inspreekrecht toch zijn stempel op de inhoud te drukken. Het verruimen van datzelfde inspreekrecht voor inwoners wordt daarbij als een belangrijk resultaat gezien. Zelf blijft hij er nuchter onder. ”Ik zie het niet echt als een succes. Ze moeten zich kapot schamen dat ze dit niet al eerder hadden gedaan.” Waarop Merks reageert: ”Dat heeft hij in ieder geval gerepareerd, maar om dat nou een succes te noemen?”

Golfslag

Toch kijken Merks en Janssen met een goed gevoel terug op hun besluit om mee te doen. ”We hebben het kussen eens flink opgeschud”, zegt Janssen. ”We hebben inmiddels verschillende reacties gehad vanuit de politiek die dit beamen.” En die 388 stemmen? Die waren volgens hen zeker niet voor niets. ”Veel mensen zeiden achteraf dan ook: hadden we toch maar op jou gestemd. Of: een volgende keer stemmen we op jou”, vertelt Janssen. ”Maar helaas, die volgende keer komt er niet meer.” Hoe wil Hans Boer dat de inwoners van Oirschot hem herinneren? ”Als een vent die problemen hardop durfde te benoemen. En dat werd gewaardeerd door de kiezers”, zegt Boer. ”Maar ongetwijfeld zullen er ook mensen zijn die mij zien als die Rotterdammer met die grote bek.”