Ben een geboren Oirschottenaar maar niet altijd gewoond. Maar doordat mijn familie er woonde, wel veel in het dorp blijven komen. Sinds ongeveer 6 jaar verblijf ik weer, bijna dagelijks in mijn geboortedorp. En wat ben ik blij dat ik er weer bijna dagelijks van mag genieten.

Nu, to the point.

Het valt niet altijd mee om bestuurder te zijn in een gemeente. Door de landelijke politiek zijn er grote problemen afgeschoven naar de gemeentes. Bijvoorbeeld Asiel (a.z.c.) en woningbouw. En dan zijn er nog de mensen die altijd kritiek hebben. Ze kosten vaak de samenleving en de gemeente veel geld. Ondertussen ben ik van mening dat ze elkaar opzoeken.

Even maar weer een paar voorbeelden.

Het ontstaan van de langzame verkeersbrug over het kanaal. Het was te duur, de ligging was helemaal discutabel. En zelfs heb ik horen zeggen dat het een gedrocht was. Daar ik veel in België fiets, heb ik veel fietsbruggen gezien. Maar nooit zo’n mooie. En de ligging kon niet beter (mening). Omdat er veel gebouwd is over het kanaal, gezien vanuit het centrum. Ook staat er nog een hele mooie wijk aan te komen aan de overkant. En een veel betere infrastructuur in dat gebied. Nu ik dus gekomen ben bij het Kemmerplan. Vertel ik ook maar even over de kaalslag van het Kemmerbos. De bomen die gekapt zijn waren al ruim een jaar voor het snoeien gemerkt (aangestipt). Het ging vooral over de uitheemse eik. Het aanstippen is naar wat ik aanneem gedaan door ’n deskundige. Ook met de ontwikkeling van een (de) nieuwe woonwijk ongeveer hetzelfde verhaal. Betrokkenen zijn er jaren druk mee o.a. bouwondernemers, infrastructuur, groenvoorziening enz.

Ja wethouders het valt niet altijd mee.

Theo Soetens