Het lijkt de laatste jaren de standaard te worden in de zomervakantie: droogvallende waterwegen. Met uitzondering van de natte tien maanden in de periode 2023-2024 was het iedere zomer weer raak. Vorens, brasems, snoeken, baarzen, modderkruipers, zeelten en zonnebaarzen snakken naar zuurstof in de laatste opdrogende poelen. Waterkevers en slakken verzamelen zich ook in deze poelen. Hier en daar zien we enkele Amerikaanse rivierkreeften een veilige uitweg zoeken.

Op zulke momenten hebben we in Oirschot en de Beerzen gelukkig een aantal visliefhebbers die, gewapend met netten en cementkuipen, zo veel mogelijk kilo’s vis proberen over te zetten naar dieper water. Zwaar werk, maar de waardering is groot onder de fietsers en wandelaars die over de leuningen van de bruggetjes toekijken en vragen stellen.

Beregeningsinstallaties

Er ontstaat spontaan een interessante discussie als men wijst naar de enorme haspels en generatoren die midden op de dag grote stralen grondwater hoog boven de maïs rondspuiten. De aansluitingen van de dikke slangen zitten soms vlak langs de beek. Het schijnt dat deze pompen wel 50 kuub grondwater per uur kunnen oppompen. Het lijkt logisch dat het water van de beek vervolgens de bodem in zakt.

In tien jaar tijd is het aantal pompen flink toegenomen; er is bijna geen akker meer die niet besproeid wordt. Iedere zichzelf respecterende agrarische ondernemer gebruikt ze, anders tel je niet meer mee. En voorlopig is het grondwater nog gratis. Economie wint het hier kennelijk van ecologie. Van wie is eigenlijk het grondwater?

Wat kunnen we doen?

Waterschap De Dommel pompt op sommige plaatsen grondwater in de Groote Beerze, zodat die niet droogvalt. Anders zou de herintroductie van de beekprik in gevaar kunnen komen.

Hoe mooi zou het zijn als ook de agrariërs met hun pompen wat water terug in de beek zouden pompen, zodat deze niet droogvalt. Ook de betonnen bak bij de stuw langs de N395, ter hoogte van de Kattenbergseweg in Middelbeers, fungeert als een overlevingskamer voor vissen in deze bar droge tijden. Daar zouden we er wel een paar meer van kunnen gebruiken.

De herinrichting van het beekdal en de aanpassing van het profiel hebben geleid tot een prachtig stuk natuur, met de meanderende Beerze als blauwe ader gedurende het grootste deel van het jaar. Helaas is de levende Kleine Beerze een dode Beerze in de hete zomermaanden.

Ideeën om hier iets aan te doen zijn van harte welkom, anders moet de visambulance ook de komende zomers weer reddingsacties blijven ondernemen.

Ingezonden door Cees Ouwerkerk, Groenplatform Oirschot.