Op dinsdag 30 juni bespreekt de gemeenteraad de woningbouw in Oirschot: de resultaten van 2025 en de vooruitblik op 2026. Namens Nieuwe Politiek verzorg ik een presentatie over het verschil tussen beleid/ambities en praktijk. Mijn conclusie is duidelijk: twee volstrekt andere werelden en dus geldt wat mij betreft Code Rood voor het huisvestingsbeleid. Het is een doodlopende weg.
Starters, jongeren, alleenstaanden en ouderen die willen doorstromen zijn door de raad aangewezen als prioritaire doelgroepen, maar er wordt nauwelijks voor hen gebouwd. Vraag en aanbod sluiten niet op elkaar aan. Dat is niet uniek voor Oirschot, maar ook hier zijn de gevolgen groot.
Treffend voorbeeld hiervan was de thema-avond ‘Betaalbaar wonen in Spoordonk’ die op donderdag 18 juni werd georganiseerd door het pas opgerichte leefbaarheidsnetwerk Spoordonk.
Allereerst…. super positief dat er zoveel jongeren waren. Ik heb ik totaal 46 mensen geteld waarvan zeker 30 / 35 jongeren. Voor de rest ben ik buitengewoon teleurgesteld in de woorden van wethouder Joep van de Ven. Geen enkel perspectief wist hij hen te geven. Zestien keer begon een zin van de wethouder met de woorden: ‘Het eerlijke verhaal is wel …’. Iedereen kon op zijn klompen aanvoelen dat het vervolg van die zin geen hoopvolle boodschap ging zijn. Het enthousiasme over CPO drukte hij ook op een gegeven moment de kop in met voorbeelden (Veld 7) dat boven op bouw van €300.000,- voor een kaal huis je uiteindelijk €350.000,- à €360.000,- kwijt bent. Nee, zo hield hij hen voor: je kan het beste starten in sociale huur (meer dan 10 jaar wachtlijst) om dan door te stromen naar middeldure koop. Nul perspectief dus. Heel even stipte hij in een bijzinnetje de verdichtingsnorm per hectare aan (aantal woningen per hectare) maar kwam daar niet meer op terug terwijl daar de oplossing ligt voor betaalbare goedkope koop (een wens van de overgrote meerderheid van de aanwezigen).
In mijn presentatie schets ik de dilemma’s, de demografische ontwikkelingen en de invloed van bredere maatschappelijke ontwikkelingen. Daarnaast bespreek ik mogelijke oplossingen. De belangrijkste daarvan is het verhogen van het aantal toegestane woningen per hectare wat ik zojuist al memoreerde. Dat betekent niet automatisch hoogbouw, maar wel slimmer en betaalbaarder bouwen voor de doelgroepen die we zeggen te willen helpen.
Twee weken geleden sprak ik hierover met CDA-wethouder Joep van de Ven. Dat was een constructief gesprek waarin bleek dat de analyses dicht bij elkaar liggen. CDA-lijsttrekker Fons Peeters agendeerde het onderwerp een week later in het Weekjournaal (samenvatting op hoofdlijnen van mijn gesprek met de wethouder). Als dit het begin is van een andere manier van denken binnen de coalitie, dan is dat een positieve ontwikkeling.
Ik sluit af met een oproep aan de raad om na het zomerreces een brede brainstormsessie (heidag) te organiseren met politieke partijen, het college en maatschappelijke organisaties zoals de leefbaarheidsnetwerken, dorpsraden/buurtbeheer, het Groenplatform en SBEO, onder leiding van een onafhankelijke deskundige. Voor succesvol beleid is niet alleen steun van de raad nodig, maar ook draagvlak vanuit de samenleving.
Dit is geen aanval op het college. Er gaat veel goed, maar op het gebied van woningbouw zitten we vast in een systeem waarin vooral eengezinswoningen en tweekappers worden gebouwd, terwijl de behoefte elders ligt. Met de huidige bouwdichtheidsnormen houden we dat systeem zelf in stand. Dat moet fundamenteel anders.
Daarom roep ik vooral jongeren, starters, alleenstaanden en ouderen die op zoek zijn naar een écht betaalbare woning op om aanwezig te zijn op de publieke tribune op dinsdag 30 juni vanaf 19.00 uur.
Ik zie uit naar een constructief gesprek met de gemeenteraad.
Namens Vereniging Nieuwe Politiek,
Hans Boer