Foto:
Column Rens

Klein leed

Vuurtje?

Steeds vaker voel ik de behoefte om me even af te sluiten voor de rauwe realiteit. Coronahooligans in Eindhoven? Het zal wel. Haagse wethouders die ritselen en rommelen? Tja, Richard de Mos heeft volgens mij zelfs nooit de schijn van integriteit willen ophouden. De Rambo van het Zwarte Woud gearresteerd na vijf dagen? They drew first Schwarzwalderkirschtorte. Noodgedwongen op vakantie in eigen land, waar een stacaravan nu 1800 per week doet? Het sociaal-cultureel centrum in ons dorp dat gedumpt wordt alsof het een martelcontainer uit Wouwse Plantage is. Het is allemaal relatief klein leed natuurlijk, naast de dagelijkse grote drama’s. Een migrantenboot in Turkije die zinkt, met 42 doden tot gevolg. Meer dan 3 miljoen bevestigde corona-infecties in het land van Trump. Elke dag wordt het regenwoud weer honderden hectares kleiner. Nog altijd kampen tientallen voormalige Nederlandse blauwhelmen met de trauma’s die ze opliepen in Srebrenica en leven er daar nog zo’n zevenduizend weduwen en hun kinderen in armetierige kampen: in de steek gelaten na de massamoorden op hun echtgenoten, vaders en tienerzonen. De Eindhovense ‘Schreeuwjezus’ Arnol Kox is naar zijn Schepper gegaan.

Over het algemeen mag ik niet mopperen, als het gaat over leed. Ik zie in mijn omgeving ook wel mensen die het slechter treffen, met levensbedreigende ziektes op veel te jonge leeftijd bijvoorbeeld. Zeker in dat licht is het zéér klein leed dat mij afgelopen week trof. Mijn groene kliko, een kleintje van 25 liter, werd voor de tweede keer in een jaar ontvreemd. Misschien vinden mensen met een grote groene het handig om zo’n kleintje ‘erbij’ te hebben, voor in de bijkeuken, of achter in de tuin? De gemeente bezorgde dezelfde week gratis een nieuwe. Maar het zette me toch aan het denken over de dief, vermoedelijk gewoon een straatgenoot. Het risico is tamelijk groot dat iemand je - zoals dat politie-technisch heet - ‘op klaarlichte dag’ betrapt. Zodat je als zogenaamd brave burger ineens ongelooflijk voor joker staat met zo’n gejatte vuilnisbak in je grijpgrage handjes. Ik weet, het is maar heel klein leed, maar het doet toch iets met mijn beeld van de medemens. Jammer.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden