Na 72 drukke maar mooie jaren stopt de ambachtelijke slagerij van Brenda en zoon Dirk Smolders.
Na 72 drukke maar mooie jaren stopt de ambachtelijke slagerij van Brenda en zoon Dirk Smolders. (Foto: Rens van Ginneken)

De laatste riblappen wegen het zwaarst

'Je kent zoveel mensen, ik groette iedereen op straat'

Rens van Ginneken

Na 72 intensieve jaren stopte Ambachtelijke Slagerij Smolders er zaterdag mee. De beslissing voelt goed, al zal het voor Brenda Smolders en haar zoon Dirk, maar ook voor de klanten wennen zijn.

Middelbeers - Het lijkt een normale maandag in de slagerij achter de winkel in de Willibrordstraat. Dirk Smolders (23) draait geroutineerd het gehakt en beent grote stukken vlees uit. Valt het sluiten van de slagerij zwaar? Bij moeder Brenda lijkt een traantje zichtbaar, maar overmand door emotie is ze niet echt: ze snijdt gewoon de uien voor de populaire gehaktballen. “In het begin vonden we het idee moeilijk”, onthult ze. “Maar nu voelt het toch goed, ondanks dat er nog wel wat lastige momentjes zullen komen.” De Smoldersen zijn een echt slagersgeslacht. Al in het begin van de vorige eeuw runden ze een slagerij in Diessen. Zoon Kees ging in 1948 zelfstandig verder in Middelbeers en daarna volgden drie zonen zijn voorbeeld: Berry in Reusel, Jan in Volkel en Ruud met echtgenote Brenda vanaf 1992 in Middelbeers. Altijd was er oog voor dierwelzijn en korte aanvoerlijnen, van boerderijen waarbij het gevoel goed was. De zaken gingen goed, maar in 2012 overleed Ruud. Brenda besloot de slagerij voort te zetten, samen met zoon Dirk. Voor Dirk was het even wennen om een soort publieke figuur in het dorp te worden, maar dat ging al snel beter. “Ik leerde om een praatje te maken in de winkel. Later vroegen mijn vrienden weleens waarom ik iedereen groette op straat, maar je kent al snel zoveel mensen en vaak ook hun verhaal”, zo vertelt de jonge slager.

Huifkartochten

Brenda ontwikkelde mailings met recepten en zelfs een online bestelservice. Ook organiseerde ze educatieve wandelingen en huifkartochten naar onder meer de Landschotse Heide, waar de blonde koeien van het rundveebedrijf van de familie Van Lieshout vaak vrij grazen. Daar werd ruim twintig jaar naar tevredenheid mee samengewerkt. Van Lieshout gaat nu zelfstandig vleespakketten vanuit de boerderij verkopen. Brenda: “Gaandeweg liet ik die nevenactiviteiten een beetje los. Misschien was dat het eerste signaal? En ondanks dat Dirk een echte vakman is, wil hij de slagerij toch niet overnemen en zoekt ander werk. Net als ik trouwens. Wat meetelt, is dat het fysiek steeds zwaarder wordt. Nu is het nog even superdruk: iedereen lijkt nog snel de vriezer te willen vullen met Smolders’ vlees. We doen ons best, want we willen niemand teleurstellen. Desondanks voelt het wel een beetje zo”, vertelt ze met een glimlach. “Hoe we ons straks voelen weet ik nog niet. We hebben het eenvoudigweg te druk om daarover te denken.” Dirk vult aan: “Ik ga ook nog verhuizen binnenkort, naar een woning hier in het dorp.”

Brenda besluit: “Daarom voelt het ook niet helemaal als een afscheid: we komen iedereen gewoon nog tegen. We willen onze klanten nog graag héél erg bedanken voor al die mooie jaren.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden