Levi is inmiddels vrij en heeft zijn maatjes gevonden. Maar als Madelief hem roept, komt hij nog graag om geaaid en gevoederd te worden.
Levi is inmiddels vrij en heeft zijn maatjes gevonden. Maar als Madelief hem roept, komt hij nog graag om geaaid en gevoederd te worden. (Foto: Rens van Ginneken)

Madelief en Levi: verzorgen en loslaten

‘Al snel kwam hij echt op me zitten, of op mijn laptop’

Rens van Ginneken

Madelief de Langen (14) vond het maar saai dat ze maanden niet naar school kan. Door het helpen van een jonge kauw, kreeg ze een onverwacht maatje in huis.

Oirschot - Het duurt even, maar na een paar keer roepen van zijn naam verschijnt Levi de kauw toch boven de tuin van de familie De Langen. Hij laat een blij gekras horen en landt op de tuintafel vlakbij dochter Madelief en een bakje voer. “Ik ben wel een echte dierenvriend, dat heb ik denk ik van mama overgekregen”, vertelt Madelief, terwijl ze het kauwtje streelt en met een lepeltje voert. Toch wil de hav0-3 leerlinge later niet persé met dieren werken. “Ik word liever architect denk ik en dan gebouwen ontwerpen die van natuurproducten en gerecycled materiaal gemaakt worden.” Moeder Lieneke vertelt: “Madelief vond het jonge kauwtje een paar weken geleden in de Nieuwstraat, waar hij versuft en zwakjes op straat scharrelde. Mogelijk is hij uit het nest gevallen, of heeft de lange periode van droogte er iets mee te maken gehad. Omdat zijn kansen anders niet zo best waren, heeft ze hem maar mee naar huis genomen. We zijn wel echte natuurmensen, dus we vonden het leerzaam voor de kinderen.” Madelief weer: “Hij was echt nog jong, met babydons en een stuk kleiner dan nu. Ik had hem op mijn kamertje en voerde hem melk met brood of water, kattenvoer en universeel vogelzaad. Kauwtjes hebben ook dierlijk eiwit nodig. Al snel kwam hij echt op me zitten, of op de laptop, terwijl ik mijn schoolwerk maakte. Het was eigenlijk heel gezellig, zeker in deze saaie tijd.”

Op schoot

Na een tijdje werd het verblijf in de slaapkamer steeds problematischer omdat het kauwtje, dat inmiddels luisterde naar de naam Levi, geregeld op Madeliefs spullen poepte. “Mijn broertje noemde hem al schijtlijster”, lacht de tiener. Haar moeder vervolgt: “Vervolgens bleef hij beneden en legden we kranten neer. Sinds zaterdag hebben we hem buiten losgelaten en zien we dat hij steeds grotere stukken vliegt. Maar als we hem roepen, roept hij terug en komt hij nog steeds. Hij gaat dan direct naar Madelief toe. Omdat zij hem nog voert, ziet hij haar waarschijnlijk als een soort moeder.” Zo wordt Levi zijn wereld steeds een stukje groter en dat is ook de bedoeling vertelt Madelief, terwijl Levi weer vrolijk op haar schoot hipt. “We wisten dat we hem weer moesten loslaten en dat we hem over een tijdje misschien helemaal niet meer zien. Daar moest mijn broertje wel een beetje om huilen. Ik zal hem dan ook wel missen, maar het is wel beter natuurlijk.”

Moeder Lieneke knikt: “Hij hoort toch in de natuur, bij de andere kauwtjes. Vroeger hadden mensen op de dorpen vaak levenslang een kauwtje. Die haalden ze gewoon uit het nest. Dat mag gelukkig niet meer. We hebben nu wel een mooie les geleerd in coronatijd: je kan de natuur niet veranderen. Maar een kauwtje in nood helpen mag natuurlijk wel. En mooi om Madelief ervan te zien genieten.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden