Foto:

'Dat feestje gaan we later nog vieren hoor'

‘Dankzij WSD ben ik een stuk zelfstandiger’

Van de redactie

De eettafel in de Oirschotse huiskamer van Frans van Summeren (64) ligt bezaaid met spullen uit de oude doos. "Dit is alles wat ik tijdens mijn carrière bij WSD heb verzameld," lacht Frans. Dat het tafelblad helemaal vol ligt, is niet vreemd. Na een dienstverband van liefst 47 jaren zette hij op Tweede Pinksterdag officieel een punt achter zijn loopbaan bij het sociaal werkbedrijf in Boxtel.

OIRSCHOT - Het eerste loonstrookje, een vergeeld werkplaatsreglement, een jubileumboek en een brochure van Van Geel Systems waarvoor Frans jarenlang allerlei technische attributen monteerde. Daarnaast tientallen foto’s, nieuwsbrieven, kranten en knipsels, die ook aantonen dat elk detail van zijn carrière bij WSD wordt gekoesterd.

"Ik houd van verzamelen," lacht Frans. "Kijk", wijst hij naar een grote foto in de hal. "Daarop zie je me aan het werk op de montageafdeling."

24 april 1973. Op die dag betrad Frans voor het eerst de hal van Werkplaats De Singel aan de Parallelweg Zuid in Boxtel, de voorloper van WSD. "Vanwege een visuele beperking was ik altijd aangewezen op aangepast werk en dat heb ik altijd met plezier kunnen doen," blikt hij terug. "Na een drie maanden durende test- en trainingsstage kreeg ik een werkplek op de montageafdeling waar ik universeeldozen, opvoerzuilen en tl-armaturen van Van Geel Systems in elkaar zette."

Naar de Levensschool

In die jaren kreeg Frans de mogelijkheid om onder werktijd naar de Levensschool te gaan en zich verder te ontplooien. "Eén dag per week wandelde ik via park Stapelen naar de Burgakker voor sport en spel. Ik volgde daar ook kook- en fotografielessen." De Singel stelde hem ook in staat om zwemlessen te volgen in het zwembad van De La Salle in Boxtel. "Bovendien mocht ik me aansluiten bij een hobbyclub in vormingscentrum Joice. Ik durf wel te zeggen dat ik door al deze activiteiten een stuk zelfstandiger geworden ben."

Frans maakte mee dat Werkplaats De Singel werd omgevormd tot Werkvoorzieningschap De Dommel en later WSD. Ook alle verhuizingen herinnert hij zich feilloos. "Eerst naar de Ladonkseweg, later naar de Schouwrooij. Ik pakte kerstpakketten in en werkte mee aan de montage van Remington-typemachines. Ik kon altijd goed met mijn collega’s opschieten en herinner me de gezellige sfeer op de werkvloer."

Gedetacheerd

Acht jaar geleden – hij was toen al 39 jaar in dienst bij WSD – werd Frans gedetacheerd bij de Atlant in Helmond waar hij kinderstoeltjes van Maxi-Cosy monteerde. Daarna werkte hij nog enkele jaren bij werk-ontwikkelbedrijf Weener XL in Den Bosch waar hij snoeppizza’s samenstelde en voor verzending klaarmaakte. "Vorig jaar ben ik teruggekeerd bij WSD en verpakte ik verzorgingsproducten van Rituals."

'Ik herinner me de gezellige sfeer'

Half mei trok Frans de deur van het WSD-gebouw in Boxtel voor het laatst achter zich dicht. "Vandaag (28 mei – red.) zou eigenlijk de afscheidsreceptie zijn, maar die gaat vanwege de coronacrisis niet door. Dat vind ik jammer, ook voor mijn collega’s." Grinnikend: "Die moeten nu twee uur langer werken en mijn feestje missen… Maar even zonder gekheid: dat feestje gaan we later vieren hoor. Dan trakteert WSD mijn gasten op koffie, soesjes en een buffet."

Vervelen zal Frans zich niet nu hij met pensioen is. Hij voelt zich thuis in zijn aanleunwoning in het centrum van Oirschot waar hij elke dag de krant leest, muziek luistert van zijn favoriete band BZN en voetbal kijkt. PSV is ‘zijn’ club. Daarnaast is Frans lid van een biljartclub, speelt hij graag jeu de boules en maakt hij foto’s. "Vorige week is een nieuwe brug over het Wilhelminakanaal geopend. Ik heb er heel veel mooie foto’s gemaakt. Zal ik ze even laten zien?"

Veel geluk, Frans!

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden