Hanneke samen kon op Java enkele oude mensen interviewen die betrokken waren bij de schermutselingen van de Zwarte Panters en de onafhankelijkheidsstrijders.
Hanneke samen kon op Java enkele oude mensen interviewen die betrokken waren bij de schermutselingen van de Zwarte Panters en de onafhankelijkheidsstrijders. (Foto: Rens van Ginneken)

‘Daar liep mijn opa door de jungle’ (2)

'Ze vertelde dat ik ook bij hun geschiedenis hoorde'

Rens van Ginneken

Met de coronapandemie op de hielen volgde Hanneke Coolen-Colsters (36) het spoor van haar opa Piet op Java. Hij was als dienstplichtig soldaat uitgezonden met de Zwarte Panters, officieel om de orde op het eiland te herstellen. De Nederlandse militairen belandden echter in een bittere guerrillaoorlog. Het werd een bijzondere en vaak emotionele zoektocht, die veel extra informatie én nieuwe, waardevolle contacten opleverde.

Middelbeers - Al die ontmoetingen, maar ook de omgeving zelf, maakten veel bij Hanneke los. “We zijn op plekken in de jungle geweest, waar ook mijn opa moet hebben gelopen én gevochten. Ze moeten door de dichte begroeiing de vijand niet hebben kunnen zien. Héél akelig lijkt me dat. Er werd me door de Javanen verteld, dat de vrijheidsstrijders vooral vanuit hinderlagen toesloegen, omdat ze dat wel moesten: de Nederlanders en de KNIL’ers waren immers veel beter bewapend en getraind. De Javanen vochten met bamboesperen.”

Rubber Uur

Voor Hanneke en haar gezelschap was het soms lastig om dingen binnen de gestelde tijd voor elkaar te krijgen. “Ze zeggen daar niet voor niets ‘Jam karet’, wat zoiets betekent als ‘De tijd is rekbaar’, of ‘Rubber Uur’ En iedereen geeft je eten: soms hadden we vier of vijf rijsttafels op een dag. Toch hebben we veel gezien en heel veel contacten gelegd, vaak dankzij het grote netwerk van Hans van den Akker, bijvoorbeeld met de nationale omroep Kompas Media, die zo’n zestig tv-zenders hebben. Zij volgden ons een flink deel van de reis: het was echt wel ‘een dingetje’ daar.

Menteng Pulo

Ze vervolgt: "Ze willen graag helpen met het maken van de documentaire en deze ook uitzenden. Eén van de belangrijkste items was het bezoek aan het ereveld van Menteng Pulo, waar we ook gefilmd hebben, ook voor de Oorlogsgravenstichting die onze reis faciliteerde. Het wordt keurig onderhouden door de Javanen. Daar hebben we ook de graven van 43 gesneuvelde Zwarte Panters bezocht en bij allemaal een bloemetje gelegd. Dat was indrukwekkend hoor, omdat ik inmiddels van al die jongens het verhaal ken en ook hoe ze sneuvelden.”

“Ook het contact met Reni, een meisje van ongeveer twintig, bleek heel waardevol”, zo vertelt de Middelbeerse. “Zij heeft veteranen voor ons opgezocht die we mochten filmen in haar dorpje en bracht ons bij een monument dat herinnert aan de gevechten tegen de Zwarte Panters. Zij is ook met film bezig en gaat nu een film maken over mijn opa. Verder hebben we in het Museum van de Onafhankelijkheid een schoolklas ontmoet. De juf vertelde dat ik óók een stukje van hun geschiedenis was en ik mocht een les geven over mijn opa. Met die school heb ik nog contact en sommige kinderen volgen me op Instagram!”

Omroepen

En het vervolg? “Het is nu belangrijk dat we, ondanks de coronacrisis, alle partijen betrokken houden en zorgen dat het project in beweging blijft. Nu zijn we volop bezig met fondsenwerving voor de documentaire. Inmiddels weten we dat Omroep Brabant, Gelderland en ook Omroep Limburg deze willen uitzenden. Een aantal dingen kunnen we nu al monteren. We blijven in contact met Java, om de verhalen te vinden, liefst gerelateerd aan de Zwarte Panters natuurlijk. Het is overweldigend wat er op me afkomt aan mailtjes, brieven en dagboeken. Ik heb nog héél veel te lezen!”, zo besluit ze met een lach.

oostindischdoof.com

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden