Foto:
Column Rens

Hoogconjunctuur

Vuurtje?

Het zijn barre tijden voor de horeca. Al bijna twee maanden komt er geen stuiver meer binnen bij cafés, clubs en restaurants. Alles wat daaraan hangt - leveranciers, artiesten en de halve taxibranche - is ook de sjaak. Ik mag van harte hopen dat de versoepeling van de maatregelen vanaf 1 juni weer wat lucht geeft en dat er alsjeblieft nog geen horecazaken omvallen voor die tijd. Ik hoor in het dorp over pachttarieven van vele duizenden euro’s, die de zwaar getroffen ondernemers zo door de spoelbak zien verdwijnen. Wat een ellende.

Over mijn eigen hotels hoor je mij trouwens niet klagen. Een honderd procent bezetting en tevreden gasten die zich het plaatselijke menu goed laten smaken. Tenminste, ik zie geen enkele negatieve beoordeling op Booking.com of Trivago. Het is een komen en gaan, de gasten genieten vooral van het bloemrijk schoon in mijn Oirschotse omgeving.

Kortom: het is dit voorjaar gezellig druk in mijn insectenhotels. Vorig jaar hadden we er eentje, die amper werd gefrequenteerd. Maar nu vliegt het dus af en aan, bijen en hommels. De grote wolbij, de gewone sachembij, de aardhommel, de boomhommel, de koekoekshommel. Om niet helemaal duidelijke redenen ben ik gek op hommels. Misschien omdat ze een mollige koddigheid combineren met een hoge aaibaarheid. Een soort Bridget Jones. Ik ben niet zo’n ster in determineren, wie weet zit er ook wel een kloothommel tussen, zoals je in elk hotel wel een onbeschofte gast hebt die de roomservice uitkaffert en die zijn bord veel te vol laadt aan het buffet. In ieder geval: ik geniet ervan en zij zo te zien ook. Ze vliegen van de lavendel naar de witte bloemetjes in de pot waarvan ik de naam niet ken en vervolgens kruipen ze weer in het bamboestokje van hun hotel.

Of het aan de coronacrisis ligt of niet? Ik kan me in ieder geval niet aan de indruk onttrekken dat het dit jaar wat beter gaat met het nectar verzamelend en vlijtig bestuivend volkje. Ik gun het ze van harte, maar ik gun het die bezige bijen van de horeca, met hun hele hart in hun zaak, ook zo. En dan straks weer op een zonovergoten terrasje. Met een wesp bij je cola, want dat hoort zo.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden