Foto:
Column Rens

Op het orkest

Vuurtje?

Geachte heer/Waarde chef. Ik moet mij toch iets van het hart luchten. Nog niet zo lang geleden vond u het nodig om mij de mat uit te vegen over mijn taalgebruik richting onze cliënten. Ik heb dit al eerder schriftelijk bij u te berde aangekaart, maar tot nu toe geen reactie, wat zeg ik: nul op het orkest.

Het is uiteraard mogelijk dat ik de werkwoordspelling niet honderd procent correct beheerst, maar het lijkt soms wel of u op alle slakken een goudschaaltje legt. U doet het daarbij ook nog voorkomen, alsof ik ook het gebruik van de spreekgezegden niet voldoende beheers. Toen ik u er laatst zelf eens op wees, dat ‘Een storm in een porceleinkast’ geen correct Nederlands is, gaf u echter aan: ‘Daar kan ik mij niets van bijstaan’. Nou vraag ik u de koekoek!

U moet toch ook inzien dat onze taal soms gewoon niet zo eenvoudig is. Er komen nogal wat haken en ogen bij kijken en er zit altijd wel ergens een addertje achter het glas. De taal kent allerlei valkuilen voor een ander en voor je het weet zit je met beide benen tot over je oren in de problemen. Waar gewerkt wordt, vallen spaanders zeg ik altijd maar, maar toch meent u dan nog een hart onder de gordel te moeten steken. Alsof uw taalbeheersing er zo met kop en schouders bovenuit springt. Het komt op mij in ieder geval heel erg over, alsof u vooral de spijker in het oog van de ander wil zien. U wilt het mij gewoon in de schoenen wrijven. En ik dreig daarvan het ondergesneeuwde kindje te worden. Nou: wie een bal kaatst voor een ander…

Al met al komt het mijn functioneren op de werkvloer niet ten goede raad is duur. Ik heb steeds het gevoel op het scherp van de snede te moeten lopen. Of op het snerpen van de schede, daar wil ik even van afhaken. Omdat meerdere collega’s door u op mijn taalgebruik zijn geaffecteerd, loopt de schaamte mij geregeld over de rug. Terwijl uw eigen taalbeheersing ook niet echt als een pan uit de trein swingt. Het is gewoon met een mug op een olifant schieten.

U moet eerst maar eens de hand in eigen boezemvriend steken. Want hij die zonder splinter in zijn oog is, werpe de eerste steen over de balk. Hoogwachtend op uw antwoord!

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden