Het team Dames ODI 3.
Het team Dames ODI 3. (Foto: )

Ere wie ere toekomt...

'Toch kunnen ze met trots terugkijken op het seizoen'

'Een supporter van ODI dames 3'

In deze tijden dat de sport helemaal tot stilstand is gekomen valt er weinig te melden met betrekking tot sport. Is er dan helemaal niets te melden? Toch wel, zij het dat het geen uitslagen of wedstrijdverslagen maar de gevolgen van het corona virus voor een volleybalteam.

DE BEERZEN - Specifiek gezegd: het team ODI dames 3.

Dit team, uitkomende in de Nevobo Dames 2e klasse E (ook Dames 1 van VC Verrekijker komen in deze klasse uit), heeft een geweldig seizoen gedraaid. Een seizoen waar een abrupt einde aan kwam door de coronamaatregelen. Dit team won 10 wedstrijden met het volle pond (4-0) 5 wedstrijden (3-1) en verloren er slechts 2. Zij waren de gedoodverfde kampioen met 14 punten voor op nummer 2.

Op vrijdag 6 maart werd directe concurrent BeneVIa DS1 nog met 3-1 verslagen en werden er volop plannen gemaakt voor een mooi kampioensfeest. Wie kon toen vermoeden dat er 3 dagen later een stop werd gemaakt aan sportwedstrijden waarvan later bleek dat het een definitief einde van het seizoen zou zijn.

Al voor het seizoen aanving werden de doelstellingen voor het kampioenschap duidelijk gemaakt door de technische staf bestaande uit trainer Henri de Weijer (jawel vader van Freek prof volleyballer) en coaches Anne van Baal & Peter Boogaard. Met een team van ervaring en jong talent werd er een weg ingeslagen van pittig trainen en geconcentreerd wedstrijden spelen. Het resultaat mocht er zijn want het was niet meer of ze kampioen zouden worden maar wanneer. 28 maart zou de dag worden dat het kampioenschap gevierd zou worden.

Stil verdriet

Ondanks dat de wereld in een veel ergere crisis verkeerd en dat iedereen rond ODI D3 beseft dat geen kampioen worden van onder geschikt belang is, doet het toch wel zeer.

Zo is het gros nog nooit kampioen geworden en zouden Mara Bles, Jeske van Dommelen, Malon van Kollenburg, Mara van Dooren, Roos Deenen en Sanne Jansen als ervaren spelers met een lange staat van dienst toch wel een keer dat feestje willen vieren. Voor de jonkies Wies Smits, Meike Lathouwers, Imke Hems en Janske Rooijakkers zou het een beloning zijn voor de progressie die ze maken.

Enthousiasme

Wat deze groep bijzonder maakt is het enthousiasme waarmee ze hun sport beoefenen. Vol overgave waarbij de ervaren speelster de jonkies scherp houden en de jonkies de oudjes wijzen op hun tekortkomingen. Acceptatie maar ook met enorm veel spelvreugde en lol met elkaar. Het plezier spatte van deze groep en zo werd er veel gezongen en gejuicht.

Kwaliteiten

Alleen met enthousiasme kom je er natuurlijk niet. Daar heb je ook bepaalde kwaliteiten voor nodig. Zo had ieder zijn specifieke kwaliteiten om er een paar te noemen waren Janske, Imke Wies en Mara als aanvallers sterk met hun sprongkracht en smashen, heeft Malon met haar fanatisme en reflexen menig bal gered, stelde Meike met haar goede techniek in set ups de aanvallers in staat om te scoren en heeft Sanne vele punten gescoord met haar sprong service. Ook de rol van Mara van Dooren mag genoemd worden want buiten speelster (lang geblesseerd geweest) was ze met haar beroep als fysiotherapeute vaak het aanspreekpunt bij kwaaltjes en pijntjes.

1 team

Mede dankzij de technische staf, waarvan Anne de laatste fase niet meer bij kon zijn in verband met geboorte van haar baby, groeide er een team die nagenoeg alle tegenstanders hun wil oplegde. Wat mooi was om te zien was dat deze meiden ook buiten het volley elkaar opzochten. Zo zijn er verschillende feestjes georganiseerd en gevierd. Maar ook deelname aan evenementen en activiteiten binnen en buiten ODI.

Velen vervullen een rol binnen ODI. Zo zijn er scheidsrechters , jeugdtrainsters en organisatoren voor jeugdkamp ed.Kortom een team waar oudgedienden zoals Roos Deenen tot aan jong talent Wies Smits (met 14 jaar in voorselectie jong oranje) volledig tot hun recht konden komen.

Geen kampioensfeest

Helaas dus voor deze meiden geen kampioensfeest ondanks dat het organiseren al volop bezig was. Geen bingo geen kwis, geen optreden van zanger Jan Witlox geen kampioenswedstrijd met vaste supporter Harrie Bles, geen wijntjes en biertjes maar wel een seizoen waar ze met trots op terug kunnen kijken. Met dit artikel toch een beetje het podium dat de dames verdienen. Ere wie ….

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden