Een nieuwe situatie, die toch al begint te wennen: Susan Quirijnen en haar drie kinderen Lars, Lotte en Jelle samen aan het werk aan één tafel.
Een nieuwe situatie, die toch al begint te wennen: Susan Quirijnen en haar drie kinderen Lars, Lotte en Jelle samen aan het werk aan één tafel. (Foto: )

‘De groetjes aan de klas!’

'Goed om eens tot in detail te zien wat ze op school doen'

Rens van Ginneken

Veel medewerkers van bedrijven en instellingen werken nu verplicht thuis. Hoe werkt dat, als ook je kinderen niet naar school kunnen? Bij het gezin van Ron van Lieshout en Susan Quirijnen passen ze er een mouw aan met hun drie kinderen.

Westelbeers - Susan Quirijnen werkt als behandelaar in de ouderenzorg, maar sinds half maart werkt ze alleen nog deels thuis, aan dezelfde keukentafel waaraan ook de drie kinderen van het gezin, Lotte (10), Jelle (8) en Lars (6) hun huiswerk doen. Haar echtgenoot Ron werkt als enige nu buitenshuis. “We hebben gelukkig geen gezondheidsklachten in het gezin”, aldus Susan. “Maar we hebben onze contacten ook teruggebracht tot onze naaste familie. Je wereld wordt heel klein ineens. Gelukkig hebben we hier in en rondom het huis wel de ruimte voor de kinderen. Bij mij scheelt het nu ook dat ik niet voltijd werk. Ik hoor van vriendinnen die dat wel moeten, dat de combi met kinderen behoorlijk pittig is. Er is altijd wel iets van het werk óf van de kinderen dat om voorrang vraagt.” Wat werkt dan goed? “Een goed ritme is onmisbaar”, vertelt Susan. “Zodat iedereen weet wanneer er gewerkt moet worden, maar waarin ook ruimte is voor spelen of chillen.”

Juf is wel strenger

De nieuwe situatie is wennen. Lars bekent: “Ik mis mijn vriendjes. En zelfs de juf.” In het begin werden taakbrieven bij school opgehaald. Nu gaat vrijwel alles online via een Office account, waarmee ook een groepsgesprek met de hele klas mogelijk is. Lotte is er wel tevreden over. “De opdrachten zijn meestal wel duidelijk en een vraag kan je altijd mailen. Meestal reageert de juf heel snel. Soms zijn er ook creatieve opdrachten, zoals een taart bakken voor papa.”

Al met al is Susan tevreden. “Soms moet je ze wel even extra stimuleren, bijvoorbeeld op maandagochtend, haha. Maar aan het einde van de week is toch alles af.” Jelle, met een brede glimlach: “De juf is wel strenger dan mama hoor.” Susan ziet ook voordelen. “Ik vind het goed om eens tot in detail te kunnen zien waarmee ze op school bezig zijn. Sommige dingen zijn best pittig om goed uit te leggen. Bijvoorbeeld onder elkaar optellen. Wat ik wel lastig vind zijn al die verschillende wachtwoorden en codes in de verschillende portals.”

Lotte hoopt dat het niet ál te lang meer duurt. “Ik ga eigenlijk toch wel graag naar school. En papa’s verjaardag hebben we door de corona ook niet echt kunnen vieren.” Moeder Susan knikt: “Er valt ook voor de kinderen veel weg nu: school, volleybal, voetbal, turnen, de Pinksterfeesten.”

Of ze nu door het vele samenzijn al meer ruzie hebben gemaakt? “Het valt best mee hoor”, lacht Susan. Ze spelen toch wel goed samen en helpen elkaar ook. En ze kunnen ook goed even zelfstandig werken. Maar aan einde van de dag, als Ron thuiskomt, moet ik wel even een stukje gaan wandelen hoor”, vertelt ze met een lach.” En Lotte, Jelle en Lars hebben nog één belangrijke boodschap: “De groetjes aan de klas!!”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden