Foto:
Column Rens

Paria Zonder Personeel

Vuurtje?

Het luiden van de klokken, klappen voor de mensen in de zorg, muzikanten die spontaan een serenade brengen bij een verzorgingshuis. Het toont onze empathie, maar ook overduidelijk onze diepgewortelde behoefte aan intermenselijk contact. Ik moest denken aan Tom Hanks in ‘Cast Away’, zo vereenzaamd op een onbewoond eiland dat hij hele monologen afsteekt tegen een volleybal genoemd Wilson. Hartverwarmende initiatieven dus, maar de hartelozen haal je er nu ook moeiteloos uit. Ik hoorde een arts vertellen over lui die online mondkapjes aanbieden voor 25 euro per stuk. Maar het hardst kwam bij mij de verklaring van minister Eric Wiebes binnen over brede overheidssteun voor getroffen bedrijven en werknemers. Werkgevers krijgen bijvoorbeeld negentig procent van de loonsom vergoed als ze werknemers in dienst houden en belastingregelingen worden versoepeld. Vervolgens presteerde Wiebes het om de zzp’ers buiten de regeling te houden: zij hadden er immers zelf voor gekozen. Mijn bek, en die van 1,3 miljoen andere zzp’ers, viel wijd open. ‘Ze hebben er zelf voor gekozen’ gaat net zo goed op voor alle werknemers. Als je kiest voor werken bij een bedrijf, tja, dan is er nu eenmaal het risico dat je een keer werkloos raakt. Later kwam er een voorzichtige aanpassing: de getroffen zzp’ers krijgen inkomstenverlies aangevuld tot bijstandsniveau. Dus: ook de werknemer met een riant salaris krijgt helemaal doorbetaald voor het gedwongen thuiszitten. De zzp’er moet blij zijn met een bijstandsuitkering en blijft achter met het gevoel dat hij goed genoeg is om de banken mee uit het slop te helpen, maar verder nergens op hoeft te rekenen. Wiebes toont hier het empathisch vermogen van een mondkapjeswoekeraar en werkt zo ook nog geestdriftig mee aan een nog verdere tweedeling in Nederland van ‘hebbers’ en ‘niet-hebbers’. Ik gun deze VVD’er onderhand ruimhartig een ministerschap op zzp-basis. Deze crisis te boven komen lukt alleen vanuit solidariteit en rechtvaardigheid. Door de zzp’ers achteloos opzij te schuiven als tweederangsburgers of rechteloze paria’s slaat Wiebes een poot onder de rijk gedekte Nederlandse eettafel uit.

Meer berichten