Onder meer samen sleutelen aan oude fietsen bracht Beerzenaren en vluchtelingen dichter tot elkaar op azc Westelbeers.
Onder meer samen sleutelen aan oude fietsen bracht Beerzenaren en vluchtelingen dichter tot elkaar op azc Westelbeers. (Foto: )

Even aanbellen bij de vluchteling

Rens van Ginneken

Nieuwkomers Oirschot gaat door

De komst van een azc in Westelbeers begin 2016 veroorzaakte een storm aan emoties. De gevreesde overlast bleef echter uit. Een groep van 25 vrijwilligers raakte op het azc verknocht aan de vluchtelingen en bleef hen helpen nadat het azc in 2017 werd gesloten.

De Beerzen – "Voor mij begon het eigenlijk als reactie op de soms beschamende reacties die de kop opstaken bij de mogelijke komst van een azc in Oirschot. Ik dacht bij mezelf: dat gaat hier in De Beerzen echt niet gebeuren. Ik wilde me graag inzetten om de vluchtelingen Nederlands te leren", vertelt Jacqueline van de Ven. Ruud Merks zag ook direct de kansen. "Dagelijks kwamen er vluchtelingen langs mijn huis in Middelbeers gewandeld, onderweg naar de super voor een pak suiker. Vijf kilometer heen en vijf terug. Ik dacht al snel: we moeten fietsen regelen voor die mensen." Zo kwam er al snel ontspanning, zo vertelt Lieve Weeda. "De asielzoekers bleken heel toegankelijk. In die tijd moesten we ook vaak bij hen blijven eten. Ook draaide er een succesvol fietsreparatie project op het azc en een taalcursus. In 'no time' hadden de boeren in de buurt van het azc er ook wat extra omzet bij, want de asielzoekers bleken tuk op verse melk en eieren", zo lacht ze.

Uiteindelijk kregen de meeste vluchtelingen woningen toegewezen her en der in Nederland. "We hebben nog heel veel mensen verhuisd", vertelt Merks. "Ik realiseerde me dat je voor integratie goede 'bruggenhoofden' nodig hebt. Dan stelde ik hen voor aan de nieuwe buren. Dat werkte vaak verrassend goed. Er was nog een hele aardige buurvrouw die direct allerlei huisraad aanbood."

Goede binnenkomer

Vervolgens richtten de vrijwilligers zich op de nieuwkomers met een vluchtelingenachtergrond, die zich in Oirschot hadden gevestigd. Merks vertelt: "We hebben overal aangebeld, gewoon om in beeld te krijgen hoe het hen verging." Van de Ven lacht: "Soms ging de deur héél voorzichtig open. Maar we hadden een goede binnenkomer: een prentenboek over Nederland en een beeldwoordenboek als cadeautje. Dat brak het ijs. Soms bleek er acute hulp nodig. Dan had de Belastingdienst een fout gemaakt bijvoorbeeld en kregen ze ineens een aanslag van 6500 euro. Wij konden dan helpen." Merks weer: "Onze hulp is gericht op inburgering. Zo helpen we om het taalniveau te laten halen voor het inburgeringsdiploma. We begeleiden ook weleens naar een baan. Lastig te bewijzen dat het door onze inspanningen komt, maar feit is dat we flink boven het landelijk gemiddelde zitten qua taalvaardigheid en participatie." Van de Ven besluit: "Ik begeleid nu drie gezinnen. Die redden zich wel, het zijn eigenlijk vrienden van me geworden. Ook met de kinderen gaat het goed. Ze voelen soms weleens de zorgen van hun ouders, maar worden ook voor feestjes, dansen en kamperen uitgenodigd."

www.nieuwkomers.oirschot.org

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden