Ouders Miranda en Ron hebben alleen nog de foto’s die herinneren aan betere tijden met hun dochter Fem.
Ouders Miranda en Ron hebben alleen nog de foto’s die herinneren aan betere tijden met hun dochter Fem. (Foto: )

Het verhaal van Fem: Vastgebonden zonder perspectief

Rens van Ginneken

Meisje met anorexia in nood

Al 21 maanden ligt de 19-jarige Fem, die lijdt aan anorexia en trauma vastgebonden op een bed bij GGzE. Een alternatief plan voor afbouw van Fems fixatie en dwangvoeding middels een traject met een hulphond, werd aanvankelijk goedgekeurd, maar wordt nu weer tegengehouden door GGzE. Haar wanhopige ouders hebben hun vertrouwen in GGzE verloren en vrezen voor Fems leven.

Middelbeers - Miranda, moeder van Fem opent het bizarre verhaal. "Fem is niet de echte naam van onze dochter. Er zijn in het verleden al te veel nare reacties op social media geplaatst naar aanleiding van haar verhaal. Fem worstelt al sinds haar elfde met anorexia en belandde bij GGzE. Daar heeft ze tweeënhalf jaar dagbehandeling voor haar anorexia gekregen. Voor ons gevoel werd ze van de ene op de andere dag beter verklaard."

Sluipmoordenaar

Miranda slikt: "Het ging anderhalf jaar goed. Toen zag ik iets in Fems gezicht ineens veranderen en binnen een week was het weer keihard terug. De anorexia had als een sluipmoordenaar op de loer gelegen." Stiefvader Ron legt uit: "Als Fem iets heel vervelends meemaakt, krijgt ze sterk het gevoel de controle kwijt te raken. Voor Fem was de eetstoornis eigenlijk fijn, hoe raar dat ook klinkt misschien. Dan hoeft ze alleen met niet eten en niet drinken bezig te zijn en niet met haar trauma's." Vanaf dat punt volgt een snelle neerwaartse spiraal. Langere opnames in ziekenhuizen, tussenin steeds even thuis, gedwongen sondevoeding. Vervolgens belandt Fem bij een kliniek in Amsterdam. Ze wordt daar ook niet voor de onderliggende oorzaak behandeld. De situatie wordt dan steeds gevaarlijker. Fem wordt verschillende keren met loeiende sirenes naar de Eerste Hulp gebracht en belandt zelfs nog in een separeercel. "Haar eigen kleding moest ze inruilen voor anti-scheurjurk. Een matras op de grond, een kartonnen bakje om in te plassen. Een ellendig hoopje mens werd ze. Vreselijk om je kind zo achter te moeten laten. Sindsdien is Fem ook niet meer thuis geweest", vertelt Miranda, terwijl ze haar tranen wegveegt.

Crisisafdeling

Dan komt Fem bij GGzE op de crisisafdeling voor volwassenen. "Er werd ons verteld dat ze Fem voor haar veiligheid wilden fixeren (red.: vastbinden op bed). Wij dachten tijdelijk. We stemden in", verzucht Miranda. Ze wil niemand beschuldigen. "Het is geen onwil van het GGzE-personeel, ze doen met de beperkte mogelijkheden ook hun best. Sindsdien is het alleen verder achteruit gegaan en is Fem in feite 24 uur per dag vastgebonden, al bijna twee jaar lang. Zonder behandeling."

Hulphond

Dan komt er nog onverwacht een sprankje hoop, in de persoon van Peer van der Helm, lector Residentiele Jeugdzorg bij het Expertisecentrum Social Work en Toegepaste Psychologie van Hogeschool Leiden. Hij biedt het gezin gratis zijn hulp aan. Miranda: "Hij vroeg aan Fem: wat wil jij zelf? Haar ogen gingen open. Ze zei: ik wil naar huis. Vervolgens heeft Fem zelf, samen met de lector en externe deskundigen, een plan geschreven om veilig terug naar huis te kunnen. Ook hebben we een crowdfunding voor een hulphond opgezet, waarmee in vergelijkbare gevallen goede resultaten zijn geboekt. Binnen enkele weken hadden we het geld bij elkaar. We zagen het leven weer in Fem terugkomen. Dat is nu dus elf weken geleden, bij GGZ is heel veel vergaderd, maar er gebeurde intussen helemaal niets. We hebben inmiddels wel begrepen dat bij de behandeling van jonge mensen met anorexia veel misgaat. Het is echt een hoofdpijndossier, ook voor het ministerie."

Paniek

Publicatie van dit artikel wordt even uitgesteld, omdat Miranda en Ron vrezen dat Fem er misschien last van zal ondervinden bij GGzE. Maar dan belt Ron onverwacht. Hij klinkt boos, op de achtergrond is Miranda hoorbaar. Er is paniek. "De verpleging is vervangen door bewaking. Vreemde mannen voor Fem, die haar moeten fixeren, die in haar kamer wachten als ze moet plassen. Het gaat er gewoon lomp aan toe. Na eerdere toezeggingen, wordt nu toch het alternatieve behandelplan verworpen. Er valt niet meer te praten met GGzE." Op de achtergrond huilt Miranda. "Dit wordt haar dood! Waarom doet niemand iets!?"

Behandelplan ingetrokken

Peer van der Helm zet vraagtekens bij de handelwijze van GGzE. "Fixatie laten uitvoeren door bewakingspersoneel: dat mag helemaal niet. Er lijkt een onverwachte crisis te zijn bij GGzE. Fem is door het hele gebeuren inmiddels ernstig suïcidaal geworden. Ze draait bijvoorbeeld de slang van de sondevoeding om haar hals. We hebben met een heel team deskundigen van buiten, samen met GGzE, een 'evidence based' behandelplan in stappen opgezet. GGzE zou dat ondersteunen, maar trekt die belofte nu weer in. Dit lijkt een sprong door een brandende deur", zo vindt hij.

Geen details

GGzE geeft omwille van privacy redenen geen details over patiënten vrij. Ook de vraag, of het gebruikelijk is om bewaking in plaats van verpleging in te zetten blijft onbeantwoord. Op de vraag of bij behandelplannen vaker externe expertise wordt ingeschakeld: "Het gaat om een bijzonder complexe zaak, waarvoor we ons maximaal inspannen met een groot aantal betrokkenen."

Op haar website laat GGzE enkele dagen later weten dat de mogelijkheden om Fem aldaar te behandelen uitgeput zijn en dat er wordt gezocht naar een andere instelling die Fem wil behandelen.

Op dit moment verblijft Fem nog steeds bij GGzE, met fixatie en dwangvoeding.

Meer berichten