Helma is nog steeds even gepassioneerd als vroeger.
Helma is nog steeds even gepassioneerd als vroeger. (Foto: )

Al 40 jaar de zuster van de knuffel en de aai

Van de redactie

Op 19 november was is het 40 jaar geleden dat Helma Jacobs – van de Hamsvoord (ook bekend 'als die van van Nunen') uit Eindhoven in dienst kwam bij Joris Zorg Oirschot. Een terugblik terug op veertig mooie, bijzondere maar soms ook zware jaren waar Helma een boek over vol zou kunnen schrijven….

Oirschot - "Helma: Ik wilde kraamverzorgster worden maar daarvoor moest je destijds 17 jaar en 7 maanden zijn, ik was te jong. Via mijn tante Nel ben ik toen, na mijn opleiding tot verzorgingsassistente, bij Joris Zorg terecht gekomen. Als je mij jaren eerder had gezegd dat ik ooit in de ouderenzorg zou gaan werken dan had ik dat nooit geloofd. Ik kwam voorheen wel eens bij mijn opa op de verpleegafdeling en vond dat als kind nooit prettig. Maar gek genoeg bleek de zorg dus toch mijn roeping. En werkte ik de eerste 5 jaar op die bewuste verpleegafdeling.

Samen op de bedrand
Samen met 2 collega's heb ik later intern bij Joris Zorg de opleiding tot bejaardenverzorgster gevolgd. Ik ben toen van de verpleegafdeling naar somatiek (zorg bij lichamelijke aandoeningen) gegaan. En daar werk ik nu nog. Ik vind het belangrijk om alle bewoners ook echt aandacht te geven. Eerst even contact maken, door bijvoorbeeld even samen op de bedrand te gaan zitten, voordat ik aan de slag ga.

De dagdienst schreef met blauw,
de avonddienst met groen

Ja, er is veel, heel veel, veranderd door de jaren heen. Vroeger gingen we met bewoners naar de markt, naar optredens van bijvoorbeeld Corrie Konings en zelfs op vakantie naar een bungalow in Waalre! En als een bewoners in het ziekenhuis lag gingen we met 2 collega's onder werktijd even langs. We hadden per afdeling 1 map waarin alles werd bijgehouden: de dagdienst schreef met blauw, de avonddienst met groen en de nacht met rood. En 's ochtends bij de start van de dag las 1 collega voor aan de rest.

De paarse bloes
Zoveel mooie en dierbare herinneringen, aan collega's, de bewoners, aan onze toneelvoorstellingen. Maar dit is ook het moment waarop de minder leuke herinneringen boven komen, zoals de brand waarbij een bewoner om het leven kwam. Ik had hem nog geen uur daarvoor een knuffel gegeven en hij had mij beloofd om de volgende dag zijn paarse bloes aan te doen die ik zo mooi vond. En het plotselinge overlijden drie dierbare collega's. Tja, toen waren de rollen even omgedraaid en werd ik door de bewoners getroost."

Meer berichten