Bij Boy Wolswijk van Hotel De Kroon aan de Rijkesluisstraat stroomt het horecabloed door de aderen. Het hotelvak kent hij als zijn broekzak.
Bij Boy Wolswijk van Hotel De Kroon aan de Rijkesluisstraat stroomt het horecabloed door de aderen. Het hotelvak kent hij als zijn broekzak. (Foto: )

Hotelier in hart en nieren

Rens van Ginneken

Zomerserie: Mannenpraat

Met bijna een halve eeuw horeca-ervaring kent Boy Wolswijk het vak van binnen en van buiten. Zijn Hotel de Kroon is nog zo'n typisch dorpshotel, waar je een goed stuk gebak, een papieren krant en een nette kamer vindt, voor een fatsoenlijke prijs. Wolswijk is verknocht aan zijn hotel en het vak.

Oirschot - Op dinsdagmorgen rond elf uur is het, mede vanwege de Oirschotse weekmarkt, al gezellig druk bij Hotel de Kroon aan de Rijkesluisstraat. Ook het terras zit vol deze zonnige ochtend. Het publiek is vooral 'van een zekere leeftijd', voor wie de parkeergelegenheid dichtbij op de Markt een zegen is. "Als parkeren op de markt niet meer zou zijn toegestaan, zou dat voor ons een ramp zijn", aldus Wolswijk. Zijn cliënten houden van een babbeltje bij de koffie, vaak ook met een stuk gebak erbij.

Familieachtig

"Ons gebak is wel één van de zaken waarmee we ons echt onderscheiden: niet alleen appeltaart met slagroom, maar altijd minstens vijf soorten gebak, uiteraard gemaakt in eigen keuken", zo licht hoteleigenaar Boy Wolswijk (64) toe. Wolswijk is nog op klassieke wijze voorkomend naar zijn clientèle. Als een groepje vrouwen vertrekt klinkt het keurig: "Tot ziens dames!" uit zijn mond, zijn houding een mix van die typische horeca-alertheid en gedienstigheid. Mevrouw Alie van Kollenburg uit Oirschot bezoekt De Kroon al lang en zeer geregeld. "Je voelt je hier direct thuis, het voelt heel familieachtig", verzekert de goedlachse dame.

Helma

Boy Wolswijk heeft altijd in de luxere horeca gewerkt. Al op zijn zeventiende was hij kelner bij restaurant De Zwaan, schuin tegenover De Kroon. "Daar heb ik toen ook mijn echtgenote Helma leren kennen. Zij werkte er als vakantiekracht. In 1995 kregen we de mogelijkheid om dit hotel over te nemen. Helma werkt vooral in het hotel, maar doet ook inkoop en administratie. Ik doe hoofdzakelijk de bediening in het café, op het terras en in het restaurant, maar ondersteuning in de keuken, desnoods vervanging van de chef behoort ook tot mijn taken. We hebben een vast clubje, zeer trouwe medewerkers, waarvan er eentje hier al 25 jaar werkt."

Kroon bier

Hij vervolgt: "Overigens moet je bij onze keuken niet denken aan allerlei frivoliteiten en moderniteiten, zoals wraps met het één of ander erop. We hebben een zeer uitgebreide lunchkaart, maar de klanten komen bij ons nog vooral voor de traditionele kost: een uitsmijter, een soepje, of een omelet. Ook op onze bierkaart ben ik wel trots, daarop prijken wel zo'n dertig speciaalbieren. En onze pils van de tap: natuurlijk van het merk Kroon, met zijn lange Oirschotse historie."

Pleisterplaatsje

Na al die jaren vindt Wolswijk het hotelvak nog steeds prachtig. "We hebben betere en mindere jaren gekend en het is best zwaar, omdat de dagen lang zijn, met erg weinig vrije tijd. Eigenlijk zijn we maar één middag per week vrij. Maar vooral de diversiteit in ons hotel zorgt dat het leuk blijft. Mensen komen hier voor een kop koffie, voor een snelle lunch, of om hier te slapen natuurlijk. We hebben veel trouwe, vaste klanten, maar ook voor veel mensen die hier toevallig belanden met de fiets, of al wandelend langs het befaamde Pieterpad, zijn we hier een knus pleisterplaatsje. En dan stopt er weer een taxi voor de deur, met een zakenman uit Singapore, die vooral hotels van veertig verdiepingen gewend is."

Jongen of meisje?

Hij vervolgt: "Ik vind het mooi om zo iemand dan onze huiselijke sfeer te laten ervaren. Mijn vrouw strijkt ook weleens een hemd of broek voor de gasten en soms weet je nog van een vorig bezoek dat de dochter van de klant in verwachting was. Dan informeer ik natuurlijk of het een jongen, of een meisje is geworden", lacht Wolswijk. "Verder is het vooral goed kunnen omgaan met wisselende omstandigheden en goed kunnen improviseren. Als klanten onverwacht toch nog een nacht willen bijboeken, dan moet je vaak gaan schuiven. Je wilt de mensen toch graag van dienst zijn."

Individualistisch

Hij zag de clientèle in de jaren wel veranderen. "Mensen zijn met name individualistischer geworden. Ze trekken zich vaker op hun kamer terug met hun laptop, waar ze vroeger nog samen aan de kletstafel in het café belandden. Eén ding is gebleven als onwrikbare hotelnorm: altijd discretie!", zo bezweert hij. Die discretie gaat zelfs zó ver, dat hij niet graag voorbeelden geeft van wanneer deze nodig is. "Nou eentje dan. Echtelijke ruzies, daar krijgen we bijvoorbeeld nog weleens iets van mee. Dan staat er ineens een man aan de balie om te informeren of zijn vrouw hier slaapt…"

Oldtimer

Boy en Helma Wolswijk naderen zoetjesaan de pensioengerechtigde leeftijd, maar willen nog graag enkele jaartjes door. "Hopelijk kunnen we daarna in goede gezondheid nog wat jaren genieten van onze vrije tijd, want die hebben we niet zoveel gehad.

Hij vervolgt: "Het voordeel is dan wel dat je intens kan genieten van een paar vrije uren. Maar het lijkt me mooi om dan eens wat langere trips te kunnen maken, met onze oldtimer cabrio, een MG-B uit 1967. Naar de Elzas, of de Ardennen bijvoorbeeld", zo besluit hij met een glimlach.

Hotel met historie

Hotel de Kroon werd de kroon op de lange horecacarrière van Boy en Helma Wolswijk, toen het echtpaar het in 1995 overnam. De naam is gerelateerd aan de eeuwenoude brouwerij De Kroon, die het hotel in 1985 liet bouwen in de voormalige linnengoedwinkel van Kuijpers-Van de Heuvel. Anno 2019 stroomt er nog steeds Kroonbier uit de tapkranen.

Meer berichten