Column Rens

Stakers

Foto:

Wat is het verschil tussen een staker en een spijbelaar? Bij een staker heb ik iemand op het netvlies die het werk erbij neerlegt, om zijn argumenten kracht bij te zetten en om zo zijn doel te bereiken. Een spijbelaar is meer van de clandestiene soort, iemand die zich drukt, iemand die zonder geldige reden de opgelegde taken niet uitvoert, of niet verschijnt op de plek waar hij volgens de reglementen zou moeten zijn: op school bijvoorbeeld.

Daarom heb ik me de laatste tijd vaak opgewonden over het feit dat de Klimaatstakers nogal eens betiteld worden als Klimaatspijbelaars. Dat laatste woord houdt in mijn beleving al direct een minachting in van de legitimiteit van het niet naar school gaan van de jonge mensen die zich druk maken over het milieu. Persoonlijk vind ik dat de Klimaatstakers een stevig punt hebben: hun doel is goed. Het staken voor het klimaat dient naast een eigenbelang - de jongere wil graag een leefbare wereld in de toekomst, ook wanneer wij ouderen er niet meer zijn – een veel breder belang. Niet alleen dat van de staker zelf, maar ook dat van zijn leeftijdgenoten en van de generaties na hem. Een heel nobel doel, om daarvoor de straat op te gaan. Als er niets gebeurt, dan voorzie ik al op redelijk korte termijn een hele nare wereld, met gestegen zeespiegels waaronder het leven goeddeels is verdwenen, verbrande longen van de aarde en een dierenrijk dat is teruggebracht tot enkel de vervelende beesten: kwallen, tijgermuggen, processierupsen: dat soort spul. En heel veel hongersnood, miljoenen op drift, oorlogen. Apocalyptische taferelen. Ja, met mij kun je lachen. Kortom: we kunnen de boel in de fik steken, maar verzekeringsgeld cashen is er niet meer bij.

Dus ik ben erg blij met de Klimaatstakers, jonge mensen die zich weer laten horen en die niet minder dan een noodkreet slaken. Jonge, onervaren mensen, die vast ook niet alle oplossingen voor handen hebben, maar die het niet verdienen hoon en minachting over zich heen te krijgen. En die ons, de 'wijzere' generaties, om steun vragen. Als we blijven spijbelen bij de klimaatlessen die de natuur ons zelf geeft, dan worden we binnenkort permanent geschorst.

Meer berichten