Judith Keijzers voelt zich thuis

Burgemeester Judith Keijzers.
Burgemeester Judith Keijzers. (Foto: )

Rudi Muller

Burgemeester aan het woord

Precies anderhalf jaar geleden kreeg de gemeente Oirschot zijn eerste vrouwelijke burgemeester. Voor de Beerzen gold dit niet; daar bekleedde van 1946 tot 1966 Truus Smulders-Beliën al deze positie. Zij was indertijd zelfs de eerste vrouwelijke burgemeester van Nederland. Judith Keijzers, destijds 39 jaar, werd bij haar aanstelling de jongste vrouwelijke burgemeester van Nederland.

Oirschot - Keijzers werd op 19 juni 1978 geboren in Zeeuws-Vlaanderen. Terneuzen om precies te zijn, waardoor zij naar eigen zeggen opgroeide 'aan de goede kant van het water'. Samen met haar ouders en acht jaar oudere zus, beleefde ze een rustige jeugd. Ze las graag boeken, maar er werd ook volop buiten gespeeld. Ze deed aan tennis en ballet en speelde, zonder daarbij te imponeren, een blauwe maandag dwarsfluit. Haar eerste succes beleefde ze toen Terneuzen vierde dat het 400 jaar stadsrechten had. Als zesjarig meisje wist zij daar te paard alle ringen te verzamelen tijdens een wedstrijd ringsteken. Toen de tijd van belletje trekken en op straat voetballen voorbij was, ging Keijzers op het voor haar op loopafstand gelegen Zeldenrustcollege naar het VWO. Het was de leraar maatschappijleer die haar interesse voor de politiek aanwakkerde en tijdens de gemeenteraadsverkiezingen bracht ze een bezoek aan standjes van de verschillende partijen. Uiteindelijk werd ze als veertienjarige lid van het CDJA. Hoewel ze actief en betrokken was, keek ze de liever de kat uit de boom dan dat ze haantje de voorste was. Omdat de middelbare school eenvoudig werd doorlopen, bleef er tijd genoeg over voor andere bezigheden. Om geld te verdienen, was ze tijdschriftbezorger bij Media Expresse. Later in haar middelbare schooltijd werkte ze in een meubelzaak op de afdeling creatief wonen, waar ze haar herfstvakanties vulde met het optuigen van kerstbomen. Binnen het stijldansen werd zowel brons als zilver behaald; vaardigheden die goed van pas kwamen op de bewegende dansvloer van disco Love in Kloosterzande. Na het examenjaar in 1996 vertrok Keijzers naar Tilburg, om aan de Katholieke Universiteit Brabant fiscaal recht te gaan studeren. Ze betrok een woning vlakbij de stad en al gauw bleek dat het deze keer niet zo eenvoudig zou worden om alle vakken te halen; aan het eind van het jaar waren slechts achttien studiepunten behaald. Door in de zomervakantie alsnog alles te halen, kon de overstap naar het tweede leerjaar worden gemaakt en rondde ze in 2000 haar studie af. Ze verhuisde naar Son & Breugel en was werkzaam als belastingadviseur. Ondertussen werd ze in 2002 in haar nieuwe woonplaats raadslid voor het CDA. Vier jaar later begon de politiek serieuzere vormen aan te nemen, toen ze werd gevraagd om wethouder te worden. Keijzers: "Ik had niet meer het gevoel dat ik nog op mijn plek was bij mijn toenmalige baan en besefte dat ik me liever bezig wilde houden met het werken aan een betere samenleving." Ze zegde haar baan op en werd op haar 27e eerst wethouder en later fractievoorzitter. Ze vertelt: "Ik vond mezelf erg jong en om goed beslagen ten ijs te komen, was ik tot in de puntjes voorbereid. Een eigenschap die ik vast heb gehouden." In 2011 werd ze voorzitter van het CDA in Son en Breugel en lid van de Provinciale Staten, om in 2014 het wethouderschap weer op te pakken in Waalwijk. De ambitie om burgemeester te worden begon te groeien maar daar zaten wel voorwaarden aan, legt ze uit: "De functie trok me wel, maar ik wou in Brabant blijven en het liefst binnen de driehoek Eindhoven-Tilburg-'s-Hertogenbosch. Het is niet zo dat deze baan binnen zo'n gebied aan de lopende band vrijkomt, dus ik had er geen haast mee. Toen ik op een hotelkamer in Parijs hoorde dat Ruud Severijns met pensioen zou gaan, was ik direct enthousiast en heb ik gesolliciteerd." Op voorhand was er geen speciale band met Oirschot: "Ik vond het, zoals de meeste mensen, een prachtig dorp en kwam met mooi weer graag in het centrum voor een hapje of een drankje. Mijn oudste zoon meende dat de ijsbollen van de Dames in Oirschot groter waren dan in Son." Die speciale band is er inmiddels wel. Keijzers toont zich vanaf het begin van haar aanstelling als een ware burgermoeder. Ze is benaderbaar en maakt samen haar man Geert-Jan, die ze elf jaar geleden op de tennisbaan leerde kennen, en hun twee zonen Floris (8) en Philip (6) deel uit van de gemeenschap. Wat haar het meest aanspreekt is de verscheidenheid aan activiteiten. "Als burgemeester wil ik zichtbaar zijn en vind ik het bijzonder dat het zo gewaardeerd word wanneer ik ergens aandacht aan besteed. Het vertrouwen wat je vaak direct krijgt, geeft me een goed gevoel. Toch geniet ik net zoveel van de taken die minder opvallen, zoals het voorzitten van de raadsvergaderingen. Ik doe veel op social media omdat ik het leuk vind om te laten zien wat er in de samenleving gebeurt. Het is soms lastig om duidelijk te maken dat ik niet de hele dag lintjes doorknip en taart eet met 100-jarigen, maar ook gewoon hele dagen op kantoor zit." Naast haar taak als burgemeester is Keijzers actief binnen de Raad van Toezicht van de Emiliusschool, een school voor kinderen met een meervoudige beperking. Gevraagd naar haar doelen antwoordt ze: "Ik wil investeren in een goed woon-leefklimaat, waarbij woningbouw belangrijk is om als gemeente nog sterker te worden. Een kwaliteitsimpuls in de voorzieningen zorgt voor een groter leefgenot voor al onze inwoners. Daarnaast valt binnen mijn portefeuille het handhaven van de openbare orde en veiligheid. Oirschot is over het algemeen een zeer veilige gemeente dus dat stemt me tevreden." Op persoonlijk vlak heeft ze weinig te wensen: "Zoals het nu gaat, is het goed. Zolang het met mijn gezin goed gaat en ik blij ben met mijn werk, ben ik een gelukkig mens."

Meer berichten