Dames 1 van ODI gaan uit hun bol na de zege zaterdag op Meerkerk ’95, waarmee promotie naar de Tweede Divisie zeker is.
Dames 1 van ODI gaan uit hun bol na de zege zaterdag op Meerkerk ’95, waarmee promotie naar de Tweede Divisie zeker is. (Foto: )

Ongeslagen naar Tweede Divisie

Rens van Ginneken

ODI Dames 1 kampioen

Waar een klein dorp (best wel) groot in kan zijn. De Dames 1 van volleybalvereniging ODI walsten dit seizoen schijnbaar moeiteloos over de concurrentie heen en mogen zich nu al, met nog enkele wedstrijden te gaan, 'ongeslagen kampioen' noemen. Daarmee is promotie naar de Tweede Divisie een feit.

Middelbeers - Speelster Elke Dingen erkent: 'Voor een dorp spelen we inderdaad best hoog. Als we promoveren naar de Tweede Divisie, dan spelen we op hetzelfde niveau als het tweede van Tilburg bijvoorbeeld.' Er wordt twee keer per week stevig getraind, onder leiding van coach Michel Werts. In het seizoen wordt er dan ook wekelijks een wedstrijd gespeeld. 'Op dit niveau ga je dan verder van huis', onthult Renee Veldman (17), de jongste van het team. 'Zo spelen we vaak in de regio Rotterdam. Dan zijn we van vier uur 's middags tot half twaalf 's avonds weg.'. Het team draaide nu het derde seizoen in de tweede divisie. Teamoudste Malon Visser (28) over het spelniveau: 'Het spel zal in de tweede divisie nog sneller worden. Het spel specifiek aanpassen op de tegenstander wordt dan nog belangrijker.' Pien van Ham: 'De coach maakt analyses en wedstrijden worden gefilmd. Je weet op wie je moet serveren en waar je het blok moet zetten. Het voelt wel bijzonder, dat we dit seizoen nog geen wedstrijd verloren. We merken dat we steeds meer één team zijn geworden. Op papier zijn we niet veel beter dan de tegenstanders en échte uitblinkers hebben we ook niet, maar als team zijn we erg sterk.'

Zenuwachtig

Ook op mentaal gebied groeide het team. 'Als we vorig seizoen op 24-24 stonden, dan ging de set in tachtig procent van de gevallen nog naar de tegenstander. Nu pakken wij de winst meestal', aldus Pia Dhondt. Roos van Summeren heeft zich vanuit de kleedkamer ook bij haar team gevoegd. 'We kunnen de tegenstander goed 'ontregelen' tegenwoordig en de servicedruk vasthouden. En we winnen veel op enthousiasme, dankzij de vele familie en vrienden die naar de thuiswedstrijden komen.' Zaterdag kan het beslist zijn, met de wedstrijd tegen aartsrivaal Volley Meerkerk '95. 'Maar het kon weleens een zware pot worden', vermoedt Marli Veldman, zus van Renee. 'Ze spelen geen mooi volley, maar ze krijgen het soms voor elkaar om ons uit het ritme te halen. Om deze wedstrijd al kampioen te kunnen worden moeten we met 4-0, of met 3-1 winnen. Ze gaan het echt niet cadeau geven, maar gelukkig spelen we thuis.' 'Als we winnen, wordt het echt een feestje', vermoedt Sanne Dingen. Lisa Bikker, met een lach: 'Bij ons is het sowieso altijd gezellig na de wedstrijd.'

Grote talenten

ODI is al vaker een mooie kweekvijver gebleken, waarin grote talenten kwamen bovendrijven als Maartje van Gestel en Olympisch beachvolleybalster Sophie van Gestel. 'Als we al die speelsters die zijn 'weggekaapt' hadden kunnen behouden, dan hadden we nu al jaren eerste divisie gespeeld', schat Karlijn van Gils. Qua niveau spelen de Dames 1 van ODI een heel stuk hoger dan de meeste voetbalverenigingen in de regio. Dat blijkt een puntje van frustratie. 'Als Beerse Boys gelijk speelt, staat het groot in de krant. Als wij op dit niveau elke wedstrijd weten te winnen, zien we nog geen klein berichtje…', verzucht Marit Verhagen.

Michel Werts coacht al enkele decennia, maar de lijn van dit seizoen verbaast hem toch nog. 'Op dit niveau, met aanwas uit eigen vereniging, heb ik zoiets nog nooit meegemaakt: dat maakt me wel trots. Drie seizoenen terug stond het team nog op degraderen: deze progressie, met nu zo'n puntenverschil ten opzichte van de rest is echt bijzonder. Ik kan analyseren wat ik wil, maar zij moeten het ook kunnen uitvoeren natuurlijk. Ik ben soms confronterend en direct, maar eerlijk. Ze hebben me niet een shirtje met 'HoofdRus' gegeven omdat ik zo subtiel ben, haha! Dat werkt wel bij dit team: we kunnen met elkaar lezen en schrijven en ze durven nu meer. Dan kun je de lat ook hoog leggen, focus houden en je grenzen verleggen. Maar: er is nooit iets zeker. Je kunt vlot achttien wedstrijden winnen, maar de negentiende moeten we er ook staan. Toch zou ik er nu wel 100 euro op durven verwedden dat we promoveren!', besluit Werts met een brede lach.

Voorbeeldfunctie

Zondagochtend, na de cruciale wedstrijd. De telefoon gaat. Het is speelster Karlijn van Gils, ze klinkt alsof er een avond goed doorgefeest is. 'We hebben gewonnen, met 4-0! Het ging fantastisch en eerlijk gezegd hadden we ook wel meer tegenstand verwacht van Meerkerk. We zijn nergens echt in gevaar geweest. Voor ons was het wel prettig dat winnen niet persé moest. Er waren anders in de overige wedstrijden nog voldoende kansen geweest om kampioen te worden. Daardoor was er weinig druk. De zaal zat helemaal vol: dat scheelt echt veel. We werden in het enthousiasme, het roepen en het applaus van het publiek meegesleurd. Dat was de hele voorafgaande week al trouwens, mooi hoeveel mensen ons een hart onder de riem staken, bij de Beerse Boys, of in de Jumbo.

Ongewijzigd team

Nu moeten we ons nog focussen op de laatste wedstrijden van dit seizoen. We zijn het wel aan onszelf verplicht vind ik, om die ook nog te winnen, zodat we écht ongeslagen kampioen zijn geworden. We zijn ons ook bewust van onze voorbeeldfunctie voor de mini's bijvoorbeeld. Hoe het in de Tweede Divisie zal verlopen? Lastig te voorspellen. Handhaven is een eerste prio, maar we hebben het voordeel dat we met een ongewijzigd team, dat nu heel lekker draait, verder kunnen. Ik zie wel kansen om van hieruit nog verder te groeien. We gaan het zien', zo besluit ze.

Meer berichten