Op zaterdag 22 maart verdedigt Frans Bevers de Oirschotse eer tijdens het Zuid-Nederlands Buutkampioenschap in Wanroij.
Op zaterdag 22 maart verdedigt Frans Bevers de Oirschotse eer tijdens het Zuid-Nederlands Buutkampioenschap in Wanroij. (Foto: Rob Fritsen)

De ton gaat altijd voor bij Ciske

Rens van Ginneken

Zuid-Ned. Buutkampioenschap

Frans Bevers stond al vaak in de ton tijdens de Brabantse Kampioenschappen. Dit jaar verdedigt hij de Oirschotse eer ook bij het Zuid-Nederlands Buutkampioenschap. Met 'Ciske de oud-SRV man' heeft hij weer een hilarisch type tot leven geroepen. Hij vertelt over de totstandkoming van een 'buut' en over het belang van de mooie traditie.

Oirschot/Wanroij - Bij het schrijven van een buut gaat hij niet over één nacht ijs. 'Soms ben ik meer dan een jaar aan het schrijven', onthult Frans Bevers. In de ton liet hij al talloze alterego's passeren, altijd met de naam Ciske. Dit jaar doet hij een gooi naar de prijzen als 'Ciske de oud-SRV man'. Bevers over deze creatie: 'Al schrijvend kan een eerste idee helemaal verdwijnen. Dat was nu ook zo: met de SRV-man had ik eigenlijk te weinig materiaal. Tot ik Ciskes echtgenote Drieka liet constateren: 'Ciske, hier is toch geen "kneup" meer mee te verdienen? Zo kwam ik op een buurtsuper en neem ik het publiek mee in mijn winkel.' Al vele jaren draait hij mee in de grote gala's en wedstrijden. Zoals bij het Brabants Kampioenschap in Valkenswaard, waar hij op 11 januari vierde werd en waarmee hij zijn deelname aan het Zuid-Nederlands Buutkampioenschap verzekerde. 'Ik 'fiets' nu al dertig jaar mee, de eerste tien jaar in eigen dorp, om te kunnen groeien in het métier. Zo ging ik steeds vaker de ton in, ook buiten de regio. Ik heb eens uitgerekend dat ik al zo'n 300.000 mensen heb vermaakt. Er was eens een zondag dat ik zeven optredens op verschillende plaatsen had. De ton gaat ook altijd voor. Er kan een bruiloft of verjaardag zijn, dat is dan jammer', zo vertelt hij.

Cultuur

Hij vervolgt: 'Hoe vaker je erin gaat, hoe fascinerender het wordt. Ik kijk ook met een andere bril naar cabaretiers inmiddels, dan denk ik vooral: hoe doet ie het?', zo weet hij. Hij breekt graag een lans voor de buut: 'Ik zie het echt als cultuurgoed, dat zeker niet verloren mag gaan! Het zou mooi zijn als het officieel als cultureel erfgoed erkend werd. Met Berry Knapen, al vaak Zuid-Nederlands Kampioen, heb ik al geregeld een Tonpraatcafé gehouden. Daar coachen we tonpraters en besteden we aandacht aan verschillende onderdelen van het tonpraten. Zo hebben we tonpraatlegende Pierre Knoops eens te gast gehad, maar ook een grimeuse, een stemcoach en zelfs iemand van de Belastingdienst.'

Over zijn kansen tijdens de Zuid-Nederlandse Kampioenschappen, kan hij nog weinig zeggen. 'Ik heb wel altijd goede interactie met het publiek en heb ook al vaker de Publieksprijs gewonnen. Ik improviseer ook nog weleens. Zoals een tijdje terug, toen een presentator me vroeg: 'Word jij nog weleens serieus genomen?' Ik daarop: 'Hoor je wel wat je vraagt?' Maar ik zal nooit vloeken of schuttingwoorden gebruiken. En: je mag wel iemand schetsen, maar niet kwetsen. Mensen in hun waarde laten. Het voelt nu wel makkelijker dan twintig jaar geleden, er zijn minder zenuwen. Ik verheug me op het mooie feestje in 't Wapen van Wanroij!'

Meer berichten