Yorick hou je niet tegen

Foto:

Rens van Ginneken

Hart voor de horeca

Yorick Marty (19) heeft nog een heel leven te gaan, maar heeft ook al een hele historie achter zich. De Oirschottenaar met Franse roots heeft al vanaf zijn peutertijd een passie voor koken, haalde bijna de finale van Junior Master Chef, is scheidsrechter bij Oirschot Vooruit, ging vorig jaar naar de hogeschool voor Hotel Management en werd deze zomer bij een brute roofoverval in Portugal zwaar mishandeld. Maar hij heeft de blik alweer blijmoedig vooruit.

Oirschot - Op zondagmorgen in café De Beurs kijkt Yorick Marty vanachter zijn latte macchiato met zijn karakteristieke brede, open lach om zich heen. "Ik heb hier gisteravond nog tot half vijf gewerkt. Het was lekker druk." Hij draagt een strak gesneden pak, horend bij de gastvrije 'young professional in de horeca'. Sinds hij de opleiding Hotel Management in Maastricht volgt, woont hij daar ook, maar geregeld is hij ook nog in zijn oude woonplaats. Bijvoorbeeld om zijn moeder te bezoeken, te werken, of om te fluiten bij Oirschot Vooruit. Zijn huidige leven bevalt hem, maar wennen was het ook. "In het eerste jaar woonde ik verplicht op de campus en werd ik lid van studentenvereniging Amphitryon. Je leert in korte tijd zóveel nieuwe mensen kennen en je bent continu bezig. Maar ik klaag zeker niet: deze opleiding was vanaf mijn vijftiende al mijn eerste keus. Ik heb altijd iets met horeca gehad, maar ook met leiding geven en organiseren", aldus Yorick.

Desserts maken

Hij lacht: "Ik wilde als kind altijd al meehelpen in de keuken. We waren bevriend met de Griek in Geldrop. Daar maakte ik als klein mannetje mijn eigen desserts." In 2011, kwam hij ook terecht in het tv-programma Junior Master Chef. Hij bereikte op een haar na de finale, hij haalde de kranten en zijn hele school leefde mee. "Daar heb ik toch wel heel veel geleerd", erkent Yorick. "Ik weet nu dat ik niet zozeer als kok door het leven wil, maar koken blijft een prachtige inspiratiebron." Dat was niet de enige keer dat Yorick de media haalde. Als tienjarige zat hij naast zijn moeder in de auto op de snelweg, toen zij ineens een epileptische aanval kreeg. "Ik zag haar verkrampen en wist de auto naar de vluchtstrook te sturen. Instinctief had ik goed gehandeld en we kwamen er met schaafwonden vanaf. Wel heb ik daarna nog een jaar therapie gevolgd. Ik vroeg bijvoorbeeld in de auto steeds: 'Gaat het? Gaat het wel? Nu maken we er hooguit nog eens een grapje over."

Gele hesjes

Yorick werd in het Franse Narbonne geboren, zijn vader is Frans. Na een jaar gingen vader en moeder uit elkaar en vertrok Yorick met zijn moeder naar Oirschot. Met zijn vader heeft Yorick nog altijd goed contact, hij bezoekt hem regelmatig. De kerst viert hij traditioneel altijd in Narbonne. Yorick vertelt: "Mijn Franse afkomst zit er toch nog wel in hoor. Met het koken natuurlijk, hoewel ik dat ook wel van mijn moeder heb. Een bepaald temperament heb ik ook wel: dat heeft me in mijn puberteit nog wel wat problemen opgeleverd, waardoor ik in de tweede bijna bleef zitten. Maar ik heb dat wel leren hanteren inmiddels. Mijn Frans is behoorlijk goed en ik voel me ook wel betrokken bij Frankrijk. Wat er destijds gebeurde met de aanslagen greep me wel aan, maar ook wat er nu gebeurt, met de protesten van de Gele Hesjes. Ze hebben absoluut een punt. Veel verkiezingsbeloften heeft president Macron verbroken. Tja, dat moet je net bij Fransen doen: die zoeken dan wat sneller de grenzen op, zoals we gemerkt hebben. Begrijp me niet verkeerd: ik vind de demonstraties heel goed, maar het geweld en het slopen in Parijs gaan te ver."

Overval

Dan komt het gesprek op wat hem deze zomer overkwam, op vakantie in het Portugese surfoord Peniche. "We waren met een groepje vrienden op stap geweest in een strandclub tot vijf uur 's nachts. Er reden geen taxi's meer, dus zijn we gaan lopen naar ons hotel. Daar kwamen we een groep jonge mannen tegen. We wisten eigenlijk direct al: foute boel. We zijn gaan rennen, zij gooiden bakstenen en één vriend kreeg een steen op zijn hoofd. Ik werd ingehaald en tegen de grond gewerkt. Ik werd geschopt en geslagen. Ik was op dat moment niet bang, maar voelde me machteloos. Mijn portemonnee en telefoon werden gestolen. Vervolgens met de ambulance naar het ziekenhuis. Daar bleek vooral mijn gebit zwaar beschadigd. Mijn vriend had een flinke hoofdwond en een hersenschudding. Gelukkig kan ik dan toch positief blijven. Het was gewoon pech, ik zit er ook niet meer zo mee. De politie heeft overigens niemand kunnen laten veroordelen, de zaak loopt nog voor de verzekering. Ik ben wel wat voorzichtiger op straat geworden merk ik. Ik kijk nu bewuster: wie staat er, kan ik er gewoon langs? Maar ik laat er mijn leven echt niet door verpesten."

Filosofie

En dus kijkt Yorick alweer uit naar het volgende avontuur: een half jaar stage in een hotel in Auckland, Nieuw-Zeeland. "Wel spannend hoor, want dan sta ik er echt alleen voor. Maar ik heb er erg veel zin in." En passant komen ook zijn activiteiten als coach en scheidsrechter voor Oirschot Vooruit nog voorbij. "Fluiten doe ik al een jaar of acht. Ik vind dat gewoon ontzettend leuk om te doen. Wéér dat willen organiseren en leiding geven hè…", lacht hij. "Ik doe veel inspiratie op door de bekende arbiter Björn Kuipers. Bijvoorbeeld dat iedereen fouten maakt, maar dat je je daar overheen kan zetten en weer door moet gaan." Zijn kerstboodschap aan Oirschot past ook helemaal in die filosofie. "Geniet van elke dag en laat je niet tegenhouden. Er kan natuurlijk altijd iets ergs gebeuren. Maar het is altijd beter om te kunnen constateren "Gisteren was het toch goed", dan moeten leven met "Had ik maar…"

Meer berichten