Begraafplaats Oirschot. De begraafplaats geeft een fraai beeld van een Brabantse dodenakker, waar al 150 jaar lang begraven wordt. Foto: Paul Stoffels
Begraafplaats Oirschot. De begraafplaats geeft een fraai beeld van een Brabantse dodenakker, waar al 150 jaar lang begraven wordt. Foto: Paul Stoffels (Foto: Paul Stoffels)

Paul vertelt: Begraafplaatsen in Oirschot

Heemkundekring

Lezing in café 't Vrijthof

In de lezing van 18 oktober, die start om 20.00 uur in café Vrijthof in Oirschot, vertelt heemkundelid Paul Stoffels een boeiend verhaal over ‘Begraafplaatsen in Oirschot’.

Oirschot - Begraafplaatsen en kerkhoven zijn niet direct de plaatsen waar mensen naar toe trekken. Men gaat er heen om overleden familieleden te gedenken en met Allerzielen wordt er een extra bloemetje op veel graven geplaatst. Toch is daar een stukje cultuur te vinden en daarnaast ligt er een stukje historie van de woongemeenschap, die er zijn overledenen begraaft.

In de gemeente Oirschot bevinden zich een vijftiental begraafplaatsen. De grootste, gelegen aan het K apelpad, stamt uit het eind van de vorige eeuw en werd in 1879 officieel in gebruik genomen. Vooraan staan enkele zeer uitzonderlijke en bijzondere monumenten, zowel qua uitvoering (neogotisch, heraldisch en symbolisch), alsook qua belang voor de historie van Oirschot, omdat er bekende personen begraven liggen. Zeer bijzonder is het neogotische baarhuis op datgene wat nu de “afscheidsplaats” is. Het is een rijksmonument. Bovenop staat een Calvariegroep, er achter staan drie monumentale meer dan een eeuw oude lindebomen. Daarnaast zijn er nog acht grafmonumenten tot rijksmonument bestempeld. En welke bekende personen liggen er begraven? Notabelen zoals artsen, kantonrechters en zouaven, hebben er een prominent graf of soms een heel eenvoudige gedenksteen. In de presentatie van gaat Paul Stoffels eerst in op een klein stukje geschiedenis van het begraven, daarna wordt u meegenomen langs een aantal belangrijke graven en er wordt ook getoond hoe de begraafplaats zich heeft ontwikkeld in de tijd. Een stukje historie van Oirschot, dat niet zo bekend is bij veel inwoners.

Voorafgaand aan de lezing vindt de presentatie plaats van het onlangs verschenen boek van Paul Stoffels ‘De zouaven uit Oirschot’. Het boek handelt over de Oirschottenaren die in 1860 reageerden op de oproep van de paus om de pauselijke staat te verdedigen. De paus had tot die tijd een groot deel van het land rondom Rome in bezit en de nationalisten, die streefden naar één groot Italië, wilden het ‘Patrimonium Petri’ (de erfenis van de apostel Petrus, de eerste paus, aan wie de Oirschotse basiliek is gewijd) inlijven. In 1870 moest de paus zijn nederlaag erkennen. Voor hem bleef niet meer over dan wat we nu kennen als Vaticaanstad. De soldaten die de troepen van de paus vormden kwamen uit heel Europa, werden in Nederland met name in het Zuiden gerekruteerd, waar nog niet zo lang daarvoor het katholicisme nog als een tweederangs religie werd beschouwd. De pauselijke troepen namen de uitmonstering (wijde broek en rode fez) over van een Frans-Algerijns korps dat al in de jaren 1840 het pauselijk leger ondersteunde.

Paul Stoffels beschrijft in zijn boek de lotgevallen van 19 zouaven die vanuit Oirschot via Oudenbosch en Brussel naar midden Italië vertrokken. Er zijn nog veel Oirschottenaren van wie een voorouder intrad in het pauselijke leger. Namen als Nuyens, Mercx en Oudenhoven komen ook nu nog voor. Stoffels, voormalig bestuurslid van Vereniging De Terebinth (die zich inzet voor het behoud van funerair erfgoed) heeft zich verdiept in deze materie, omdat er nog steeds een paar graven van zouaven in Oirschot aanwezig zijn.

Meer berichten

Shopbox