Column Rens

Tour d' Eifel

Foto: Rens van Ginneken

De zon prikt hier en daar wel door het wolkendek, maar het is toch nog aardig frisjes op de Eifelhellingen. Eindelijk is het ons eens gelukt om samen een paar dagen weg te kunnen op de motoren. Een mooi divers gezelschap, met een Japanner, een Duitser en twee Italianen. De Geallieerden zijn ook vertegenwoordigd, met een Amerikaan en door ondergetekende met zijn Britse Bonnie. KJ en Wetje rijden voorop, daarachter in wisselende posities, Taxman, De Mister, Puntlaars en ik. In mijn enthousiasme om de meer dan ervaren KJ in het zicht te houden, voel ik mijn achterwiel wat wegschuiven in een stevige afdaling. Ik kan nog net corrigeren en kom de bocht door, met de schrik in de benen. Iets rustiger dan maar, ze stoppen wel bij de volgende afslag. De rit is 'fabelhaft'. KJ heeft zijn Garmin geïnstrueerd om een motorvriendelijke binnenwegenroute uit te zetten. Dat brengt ons wisselend in Scandinavische wouden en op Zwitserse Alpenweides. Alleen de paarse koeien ontbreken. Tijdens een haarspeldbeklimming zie ik hoe KJ met speels gemak De Mister passeert in een scherpe bocht. Waarschijnlijk zit ie ondertussen ook nog te appen en zijn tweedaagse baard te trimmen. Hij ziet eruit als een onaantastbare Apache, zo meteen gaat hij vast nog al rijdend onder zijn motor hangen. Jaloersmakend.

In het hotel aan de Moezel heet de eigenaar ons welkom met sterke motoranekdotes, waarin hij ruim baan geeft aan zijn visie op tractie, binnenbochten nemen en welke diersoorten wel of niet overrijdbaar zijn. Ik kan daar het straffe verhaal van een vorige hoteleigenaar tegenover stellen. Bij hem hadden de chirurgen na zijn laatste crash het meeste werk met het verwijderen van een flinke sleutelbos uit zijn lies. Dat maakt even indruk bij de eigenaar, maar dan schakelt hij naar de overtreffende trap, met een ellenlange lofzang op de 'echt goeie motorrijders': de motorcrossers. Na een kwartier vervelende monoloog reageert KJ, met gevoel voor understatement (hij was in zijn 'good old days' een tijdje Nederlandse top), dat hij 'ook nog weleens gemotorcrosst had'.

We zien de eigenaar slikken. Dan: "Ja, dat had ik al wel gezien bij jou…" Onwillekeurig denk ik terug aan een eerder Motorhaus dat Pinokkio heette.

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox