Els Schultheiss doet al decennialang mee met de jaarlijkse Expositie Amateurkunst Oirschot. Ze is een van de 26 deelnemers. Bij deze editie, tot en met 6 mei, toont ze in de musea Kruysenhuis en De Vier Quartieren weer haar fraaie keramiekkunst.
Els Schultheiss doet al decennialang mee met de jaarlijkse Expositie Amateurkunst Oirschot. Ze is een van de 26 deelnemers. Bij deze editie, tot en met 6 mei, toont ze in de musea Kruysenhuis en De Vier Quartieren weer haar fraaie keramiekkunst. (Foto: Rens van Ginneken)

'Het keramiek vormt zichzelf'

Volgende maand wordt ze 90, maar Els Schultheiss-Van der Werff piekert er niet over om te stoppen met haar kunstzinnige bezigheden. Nu exposeert ze weer met haar kleurige keramieken objecten tijdens de Expositie Amateurkunst Oirschot.

Oirschot – "Zolang we maar bezig blijven hè. Het lijf is net een oude auto: het wil nog wel, maar de ophanging is een beetje versleten. Na een paar uurtjes werken is het tegenwoordig wel op", zo relativeert Els Schultheiss de sores van het ouder worden vanuit haar kantelstoel. Haar Oirschotse woonkamer puilt uit van haar kunstwerken, ondanks dat er nu al veel van haar werk tentoongesteld is tijdens de Expositie Amateurkunst Oirschot. "Nee, kunst wil ik het niet noemen. Het is gewoon vrijetijdsbesteding. Gelukkig heb ik nog steeds nieuwe ideeën. Ik heb het vroeger niet genoeg aandacht kunnen geven, want ik was wel graag kunstenares geworden. Voor mijn ouders was het behoorlijk sappelen in de crisisjaren en de oorlog. Schraalhans was keukenmeester, zeg maar. Geen basis om kunstenaar te worden dus. Toch heb ik veel goede herinneringen: de smaak van jujubes, aardappelen poffen in het bos en zelf speeltjes maken: je moest het hebben van je creativiteit. Ach, er is in de loop der welvaart veel verloren gegaan…" Ze vervolgt: "Het was voor vrouwen sowieso ongewoon om een baan te hebben. Toch heb ik wel een aantal jaren gewerkt, vóór de kinderen geboren werden. Eerst in het onderwijs, want 'Elsje is zo leuk met kinderen', zo was de redenatie. Dat was wel zo, maar ik kon totaal geen orde houden joh. Later heb ik met veel plezier in de verpleging gewerkt. Ook weer bij kinderen, omdat mijn superieuren bang waren dat ik mijn socialistische praatjes zou verkopen bij volwassenen, haha!" Haar artistieke drang vond pas echt een uitweg toen het gezin Schultheiss in 1972 in Oirschot kwam wonen. "Ik ging hier naar de Vrije Academie en kreeg onder meer les van Rob Roag. Later volgde ik er bij Piet van de Kerkhof lessen in keramiek. Het verraste me direct en dat doet het nog steeds. Het vormt zichzelf, zo lijkt het."

Ze toont curieuze, opvallend gevormde keramiekwerken, geïnspireerd op een termietenheuvel, bomen, of vanuit geometrische basisvormen. "Vaak ben ik al weken bezig met de constructie. Het lukt me gelukkig altijd om het heel te houden in de oven. Het glazuren is een verhaal apart, daar moet je jong mee beginnen. Dat is soms echt 'Gods greep'. Ik volg nog steeds lessen bij Ine Holtkamp in Best en ook mijn wekelijkse tekenlessen wil ik niet missen. Ik werk veel thuis, maar heb toch af en toe de dwang van het atelier nodig", erkent ze.

1 reactie
Meer berichten




Shopbox