<p>De arts in opleiding aan het werk</p>

De arts in opleiding aan het werk

(Foto: )

Joep (29) gaat voor eigen dokterspraktijk

Westelbeers - Het is toch fantastisch als je elke dag met een glimlach naar je werk gaat!? Dit is bij Joep Daenen zeker het geval en hij vertelt hierover met veel enthousiasme. Ook al zit het door corona niet altijd mee of verloopt iets anders dan gehoopt, die volle 100 procent inzet is altijd zichtbaar bij hem.

Door Rianne Bolte

De uit Westelbeers afkomstige Joep Daenen (29) woont nu in Hapert en is na het behalen van zijn VWO- diploma geneeskunde gaan studeren in Antwerpen. Deze opleiding duurt 7 jaar. Momenteel zit hij in het laatste jaar van de driejarige huisartsenopleiding en is hij werkzaam in Helmond bij praktijk Di Giulio. Eind augustus kan hij na al die jaren hard werken de vlag uithangen, dan studeert hij namelijk af. Na het afronden van zijn studie wil Joep graag buiten zijn eigen woonomgeving aan de slag gaan.

De huisarts in opleiding licht ons drie opties toe die na het afstuderen mogelijk zijn.

Je kunt als eerste optie een eigen praktijk/maatschap beginnen. Ook kun je waarnemen, je wordt dan ingehuurd om consulten te draaien. Als derde optie kun je in loondienst gaan als huisarts.

Joep zou graag willen starten met waarnemen, leren wat hij wel en wat hij niet wil op zijn werkgebied. Ook heb je dan meer vrijheid wanneer je bijvoorbeeld op vakantie wilt gaan. Deze manier van werken spreekt hem voorlopig aan. Echter vindt hij het fijn om een band met patiënten op te bouwen en dat stukje heb je bij waarnemen wat minder. Een eigen praktijk/maatschap staat daarom daarna op zijn wensenlijstje.

Corona

Toen corona vorig jaar rond februari zijn intrede deed in ons land rond was Joep werkzaam in het Sint Anna ziekenhuis in Geldrop op de spoedafdeling. Alles wat met het virus te maken had was nieuw voor iedereen. Het was voor de jonge arts in opleiding heel spannend hoe je om moest gaan met je eigen veiligheid, met je kleding en hoe je bepaalde zaken aan moest pakken. Joep praat ons bij: “Op een gegeven moment krijg je ook hierin je routine te pakken. Vervolgens werkte ik vanaf mei bij Valkenhof in Valkenswaard op een verzorgingsafdeling voor mensen met dementie. Ik wist toen beter hoe ik moest reageren en hoe ik me moest beschermen. Ook kregen we wekelijks een update over ons handelen. Op deze afdeling overleed één derde van de bewoners met onderliggend lijden. Ik heb veel pijnlijke taferelen meegemaakt. Ook waren veel verpleegkundigen al jaren werkzaam op deze afdeling. Door deze jarenlange verzorging hadden zij een band met de mensen opgebouwd. Als zoveel personen plots wegvallen doet dat echt wel wat met je. Er hing veel angst op die afdeling. Met de kennis die we nu hebben is het onmenselijk om iemand alleen te laten sterven. Door via het raam te zwaaien naar je dierbaren konden sommigen nog enigszins contact houden. Velen wisten niet of ze elkaar nog terug zouden zien. Dat is niet de zorg die je wil leveren, je wilt graag helpen, je voelt je hierin machteloos. Toch ga ik met veel plezier naar mijn werk. Voor mij was het af en toe minder belastend omdat ik kort op die afdeling stond en daardoor verder van de patiënten af sta. Het neemt niet weg dat het zeker schrijnend is wat ik heb gezien. Ook stond in die periode een bewaker voor de deur om de bewoners te beschermen. We hadden hierin geen keus. Tijdens de zomer werkte ik op de psychiatrie-afdeling bij Novadic in Eindhoven. Alle mensen met een verslaving behandelde ik daar. Doordat de zomerperiode aantrad was het met corona niet heel druk en de mensen zijn daar redelijk vitaal. De diversiteit van werken met verschillende doelgroepen maakt mijn werk veelzijdig en interessant.”

De boog kan niet altijd gespannen staan

LOVAH

Deze hardwerkende student is niet alleen huisarts in opleiding. Eveneens is hij actief bij de ‘LOVAH’, Dat is de landelijke organisatie voor aspirant-huisartsen. Zij zorgen voor activiteiten, symposia en nascholing. Zij zijn een klankbord voor huisartsen in opleiding. Vorig jaar zat hij in de organisatie van een landelijk congres met betrekking tot seksualiteit en vanaf afgelopen jaar is hij penningmeester van ‘LOVAH’ Eindhoven. Hij vindt het prettig om zich hier mee bezig te houden, het is een prima uitdaging naast zijn opleiding. Ook is het mooi meegenomen dat hij hiermee bestuurservaring opdoet. Zo heeft Joep bijvoorbeeld overleg met de coördinatoren en de hoofden van de opleiding uit Maastricht en Nijmegen. Dit jaar vieren ze hun lustrum. Dat is iets om naar uit te kijken, maar door corona is het toch best lastig om iets te organiseren. De organisatie is minder zichtbaar omdat je niks fysiek op poten kunt zetten. Joep vervolgt zijn verhaal: “Het is een uitdaging voor het komende half jaar om de huisartsen in opleiding te bereiken. Daar doen we zeker ons best voor. We zijn een mooi initiatief begonnen. Alle studenten van dependance Eindhoven krijgen binnenkort een beginnerspakket opgestuurd met daarin attributen waar huisartsen in opleiding in hun werkgebied wellicht iets aan hebben.”

Een groot vraagstuk

“We staan nu op een punt; gaan we ooit van corona afkomen, hoe gaan we hier mee leren leven, wil je elke winter de maatschappij in lock down ‘gooien’? Dit is een flink vraagstuk wat me bezighoudt, zoals het vast vele anderen bezighoudt. Het vaccineren staat momenteel nog in de kinderschoenen. De toekomst zal uitwijzen hoe we met het ‘corona vraagstuk’ om moeten leren gaan. Onze moderne samenleving is erg kwetsbaar, zeker als het om crisissen met betrekking tot welzijn en gezondheid gaat. Belangrijk hierbij is dat er vanuit de politiek hierop geanticipeerd wordt.

De boog kan niet altijd gespannen staan, je moet af en toe tijd vrij maken om te dromen. Een grote reis maken samen met zijn vriendin staat op de planning. Maar dan wel voordat hij zich gaat settelen als (maatschap)huisarts in een praktijk buiten zijn woonomgeving.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden