Het oeuvre van een krachtige 90-jarige


Henny Brusselers in haar atelier aan huis, samen met Maartje Meerman, een van de samenstellers van het imposante boek over haar werk en leven.
Henny Brusselers in haar atelier aan huis, samen met Maartje Meerman, een van de samenstellers van het imposante boek over haar werk en leven. (Foto: Rens van Ginneken)

Het oeuvre van een krachtige 90-jarige

Rens van Ginneken

‘Henny vond haar eigen weg in de kunst’

Tien jaar geleden ontstond een bijzondere vriendschap tussen de kunstenaressen Henny Brusselers en Maartje Meerman. Niet gehinderd door veertig jaar verschil in leeftijd bespreken ze alles wat ertoe doet. Zo ontstond ook het idee dat Meerman, samen met Nico Hemelaar, een boek zou samenstellen over het werk van Brusselers: ‘Een caleidoscopisch oeuvre’. Dat bevat, naast een inleiding over het boeiende leven van Brusselers, tientallen prachtig ingepaste werken.

Oirschot - “Het is inderdaad een bijzondere samenwerking, ook al omdat schrijfster en samenstellers, ikzelf én drukker De Croon van Heerbeek allemaal op zo’n vijftig meter van elkaar wonen en werken”, zo opent Brusselers. De 90-jarige beweegt nog kwiek. Haar oogopslag weerspiegelt een jeugdige geest. De Oirschotse relativeert met een glimlach. “Ik heb geluk met goede genen. En ik ben ook altijd om blijven gaan met jongere mensen. Dan hoeft leeftijd niet zwaar te wegen.” Meerman valt haar bij: “Aan kalenderleeftijd hoef je je niet te conformeren. Die enorme vitaliteit zie je ook terug in Henny’s werk.”

De twee vonden in elkaar een klankbord, ook op persoonlijk vlak. “Het voelde al snel warm en vertrouwd”, aldus Meerman. Zij verzorgde voor het boek ook een lange biografische inleiding. “Henny heeft zo’n boeiend leven geleid en ook over haar werk valt veel te vertellen. Dat is vaak overweldigend in kleur, energie en vorm. Er zit kracht en vitaliteit in, naast een typische sensitiviteit en kwetsbaarheid. Dat vind ik enorm fascinerend. Ze heeft een groots leven geleid, met een stuk wat haar voortdurend meetrok, én een bepaalde introvertie. Het is knap hoe zij haar weg en autonomie daarin gevonden heeft.”

Meeslepend verhaal

De inleiding leest als een meeslepend verhaal. Henny verliest al jong haar vader en moeder en ontmoet een hoge militair, Harry Thoonsen, die vanwege zijn functie – onder meer voor het Koninklijk Huis – alle delen van de wereld ziet en Henny daar graag bij heeft. Door tragische voorvallen kon Henny geen kinderen krijgen. Later raakte ze nog bijna gehandicapt. Het hield haar allemaal niet tegen, het gaf haar juist een extra duw om de kunst en haar autonomie te omarmen, in een hele traditionele tijd nog. Henny: “Mijn man moedigde me vooral aan. We verhuisden maar liefst zo’n twintig keer. Onthechting en verbondenheid werden wel thema’s in mijn leven.”

Soort handtekening

Ze vervolgt: “Mijn langste woonperiode was in Middelbeers: 22 jaar. Daar omarmde ik de kunst echt en ontplooide ik me.” Haar schilderstijl is niet in een genre te vatten. Meerman: “Misschien toch wel expressionistisch, abstract met figuratieve elementen, die als een soort ‘handtekening’ vaker terugkomen. Henny volgt vooral haar verwondering, dat is mooi. Ze volgde geen kunstacademie, dat is ook niet belangrijk. Henny heeft de urgentie om beeldend te vertellen en dat te kanaliseren. Dat is kunstenaarschap.” Brusselers knikt: “Ik heb veel verschillende docenten gehad, zoals Charles Wentinck, van wie ik in Frankrijk balans leerde vinden, maar met wie ik ook wegsloop naar een wijnfeest”, zo vertelt ze met een schalkse lach. “Maar ik heb zelf mijn pad gevonden.”

Meerman en Hemelaar hebben duidelijk veel energie gestoken in het scheppen van evenwicht. Meerman: “Sommige werken zijn zo’n visueel spektakel: dan moet je echt zoeken naar evenwicht, zonder dat het één het ander wegdrukt.” Daarmee ligt er nu alvast een prachtig caleidoscopisch ijkpunt omtrent Henny Brusselers’ leven en werk.

h.thoonsenbrusselers@upcmail.nl

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden