Foto:
Column Rens

Koude winter

Ze krijgen eenmalig 2500 euro, de horecazaken. Voor sommige is dat een halve maand pacht. Ik vraag me in alle oprechtheid af, wat er straks overblijft aan cafés, restaurants en hotels. De meeste zaken staat het water al aan de lippen, maar het gezond verstand zegt dat we nog maanden in lockdown moeten om het virus eronder te krijgen. Wat mij vooral stoort aan de huidige vergoedingen, is dat het allemaal nogal ‘random’ lijkt. Ik mis vooral solidariteit met de hardst getroffen beroepsgroepen. Sommige sectoren merken amper iets van de crisis: de supermarkten, de energiebedrijven, de telecomsector, het betaald voetbal, zonder publiek dan wel, of de KLM, met miljarden staatssteun er nog bij. Er zijn er die zelfs gedijen bij de crisis: de maaltijdbezorging, de doe-het-zelfzaken en online winkels.

Als we samen besluiten dat de horeca dicht moet, dan mag de sector van ons een behoorlijke solidariteit verwachten, die verder gaat dan een keer tuffen op de gloeiende plaat. Dit is geen normaal bedrijfsrisico, zoals een veranderende markt, of slecht beleid. Dit is een opgelegde sluiting voor het algemeen belang. Door een paar stuivers over de schutting te gooien, stellen we ons op als de stuitend hautaine minister Wiebes, die miljarden uittrok voor bedrijven met personeel, maar nul vergoeding voor de ZZP’ers overhad. Die hadden er immers zelf voor gekozen om zelfstandig te zijn. Wat een drogreden: bedrijven kiezen net zo goed zelf voor het risico van personeel. Wiebes redeneerde heel opportunistisch dat al die zelfstandige kleine ZZP-eilandjes veel moeilijker gezamenlijk een vuist konden maken dan de grotere bedrijven. Laten we nu een vuist maken voor de horeca, niet afserveren, zodat ze straks weer kunnen uitserveren.

Hoe gaat dat straks in de kroeg, voor ons sociale dieren, na een kille, contactarme winter? Zouden we het dan niet verleerd zijn, het socializen, het huggen, het slap ouwehoeren? Durven we nog boven de harde muziek uit in iemands oor te roepen, of in de polonaise op anderhalve centimeter? Ondertussen is de opgelegde hunkering naar contact een goede reminder: we kunnen onze horeca niet missen.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden