<p>Het houtdraaiwerk van Rien van Lieshout is verbluffend fraai afgewerkt. Wie nog burlhout heeft: Rien is er blij mee.</p>

Het houtdraaiwerk van Rien van Lieshout is verbluffend fraai afgewerkt. Wie nog burlhout heeft: Rien is er blij mee.

(Foto: Rens van Ginneken)

De zoektocht naar het mooiste hout

Rens van Ginneken

‘Burlhout is het spannendste, maar er is lastig aan te komen’

Al lang overschreed hij de grens van gedegen ambachtswerk. Zijn artistieke houtdraai-creaties met prachtige details zijn een lust voor het oog. Of hij nu een ‘aaibare’ urn of een vaas van Atlasceder maakt, het begint altijd met het vinden van het perfecte hout, zo weet Rien van Lieshout.

Oostelbeers –“Het heeft even geduurd, maar nu durf ik toch wel te zeggen dat ik kunst maak. Het draaien van een gewone schaal of kandelaar is nu geen uitdaging meer”, zo vertelt Rien van Lieshout (69) met een glimlach. Wat vooral opvalt aan zijn werk zijn de perfecte vormen, maar ook de briljante diepte in de kleur van zijn objecten, waardoor de associatie met houtwerk soms ver weg is. Aan de verbluffende diepte van zijn kleuren ging een lang proces van experimenteren vooraf. “Gewone hoogglanslak gaat later vaak barsten of vergelen. Vervolgens kwam ik op het idee van twee-componentenlak, zoals die in de auto-industrie gebruikt wordt. De kleur krijgt de extra diepte vooral doordat ik het hout eerst een aantal keren inwrijf met Danish Oil, tot het verzadigd is. Daaroverheen gaat de lak: dat pakte heel goed uit, maar het is ook wel héél tijdrovend”, aldus Van Lieshout.

“Het is maar goed dat het een hobby is: de kost ermee verdienen gaat eigenlijk niet. Ook omdat het mooiste hout vaak duur. Gelukkig brengen mensen me vaak mooie stukken.” Hij toont een vederlichte vaas van Atlas ceder en een behoorlijk zware, zwart van kleur. Achter die laatste zit een bijzonder verhaal. “Het is een eiken stutpaal van de Nuenense watermolen, die zeshonderd jaar onder water heeft gezeten. Daardoor was het hout zó hard geworden, dat ik de beitels tijdens het draaien zes keer moest slijpen!”

Ook urnen

Hij krijgt opvallend veel verzoeken om urnen te maken tegenwoordig. Hij toont mooie voorbeelden, vaak met lastig te vervaardigen schroefdeksels. “Een vrouw in Hilvarenbeek vroeg me om een ‘aaibare urn’ voor haar man. Ik heb er één gemaakt met het schroefdeksel aan de onderkant, zodat de bovenkant ‘aaibaar’ is.”

Van Lieshouts grootste passie is zogenaamd ‘burlhout’. “Dat is eigenlijk de ‘wrat’, of uitstulping die je soms op bomen ziet. Dat is nog veel mooier getekend dan gewoon hout. Er is alleen lastig aan te komen”, zo verzucht de kunstenaar terwijl hij ook daarvan weer een prachtig voorbeeld toont, ook weer met zijn altijd aanwezige kenmerk: de onbewerkte voet, waarmee de stronk tegen de draaibank klemde, met daarin zijn logootje gebrandmerkt. Andere kenmerken zijn ingegroeide schors of zichtbaar gebleven barsten of gaten in het hout, die hij bewerkt met bijvoorbeeld goudlak. “Zo probeer ik steeds iets nieuws, ik wil niet in herhaling vallen”, zo besluit de bescheiden houtdraaier, die vanuit de liefde voor het ambacht als vanzelf evolueerde naar het kunstenaarschap.

www.facebook.com/creatiefhoutdraaiwerk ; 06-46206738

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden