Signora Trono

Come state? Abastanza bene, grazie. Andiamo in questo bar. Voreil pagare, per favore. Ziedaar een kleine bloemlezing van mijn Italiaanse repertoire. Hoe gaat het met u? Tamelijk goed, dank u. Laten we in dat café gaan. Ik zou graag willen betalen alstublieft. Mijn vocabulaire in deze prachtige taal beslaat waarschijnlijk nog geen duizend woorden, maar op vakantie in de Laars kan ik me er enigszins mee redden.

Het is allemaal te danken aan een jaartje cursus dat ik volgde aan de Volksuniversiteit Tilburg in 2003. Het viel me nog niet mee. Wat het er zeker ook niet makkelijker op maakte was de verschijning van onze docente, una donna bellisima, ofwel een spetter van de bovenste plank. Ze stelde zichzelf voor als Annamaria Trono uit Napels: een prachtige vrouw, met edele en ook wat ondeugende gelaatstrekken. Veelbelovende lichaamsrondingen onder immer smaakvolle en frivole outfitjes. Een magnifieke bos lang, golvend zwart haar. Afijn, vanuit mijn natuur werd het dus een hele toer om te blijven opletten bij de werkwoordvervoegingen van mangare, caminare en dormire die la signora Trono zo wonderschoon serveerde. Vaak genoeg vroeg ze ons, of we het allemaal begrepen; ik kon natuurlijk alleen maar schaapachtig knikken.

Deze vakantie, in Numana aan de Adriatische kust moest er nog getankt worden. Ik zag dat er langs de boulevard een heel goedkoop selfservice stationnetje zat. Er bleek ook een mogelijkheid voor bediening, maar die pomp zag er nogal stoffig uit en de brandstof was er dertig cent duurder. Het frappante was, dat je bij de selfservicepomp wel degelijk werd geholpen, door een afgetobde pompbediende die wellicht vreesde anders helemaal overbodig te worden. Vanachter zijn mondmasker vroeg hij me met het vulpistool in de hand: ‘Olanda? Si? You wanta zie full?’ Onmiddellijk dacht ik weer aan de wonderschone Annamaria die ons ook nog leerde dat beleefdheid álles is in Italië. Ik sprak zo vriendelijk mogelijk: ‘Volontieri!’ (‘Graag’). Zijn vermoeide gezicht brak open in een gulle lach en zijn ogen straalden boven zijn masker, terwijl hij antwoordde: ‘Prego!’ (‘Alstublieft’)

Grazie mille, signora Trono.

Vuurtje?

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden