Als in 2056 mijn kleinzoon aan me vraagt: ‘Opa, hoe wist je eigenlijk dat de Derde Wereldoorlog was begonnen?’, dan zou ik misschien met terugwerkende kracht kunnen constateren: “Toen de dieselprijs in twee dagen tijd dertig cent omhoog ging begon er wel iets te dagen jongen. Vervolgens moest Nederland ook nog een fregat naar de Middellandse Zee sturen, om een Frans vliegdekschip te escorteren.” Kleinzoon: “Dus Nederland leverde toen een escortservice om de Vrije Wereld te verdedigen opa?”

“Er gebeurden vreemde dingen jongen, in 2026. Toen de tandarts mijn controleafspraak moest cancelen, omdat hij niet meer uit Dubai weg kon, samen met honderden Nederlandse artiesten en influencers, toen wisten we wel dat er echt stront aan de knikker was natuurlijk.” Ik zie mijn kleinzoon peinzen. “Maar opa, wie was dan die Trump eigenlijk en wat hadden de ayatollahs, de Donbas, Gaza-stad, Venezuela en Nigeria ermee te maken?” “Dat weet ik ook allemaal niet precies meer jongen, het is al zó lang geleden. Ik weet alleen nog dat Trump net zolang oorlog bleef voeren, tot hij in 2027 de Nobelprijs voor de Vrede kreeg. Daarna is hij eigenlijk niet meer van zijn golfbaan af gekomen.”

Het is eigenlijk ook niet meer uit te leggen wat er met onze wereld gebeurt, vroeger al niet, maar sinds 2025 al helemaal niet meer. In 1939 kon je nog duidelijk constateren dat met de inval van nazi-Duitsland in Polen de Tweede Wereldoorlog een feit was. In 1914 was de moord op de Oostenrijkse aartshertog Franz Ferdinand in Sarajevo de aanwijsbare aftrap voor de Eerste Wereldoorlog en na het vertrek van Frankrijk in 1954 uit Vietnam raakte de VS betrokken in de Vietnamoorlog uit angst voor de verspreiding van het communisme, de zogenaamde Dominotheorie. Ik heb er dat liedje van Clouseau nog eens op nageluisterd: ‘Het lijkt een ver verleden, Domino of Zo’, maar ik word er niet veel wijzer van.

Waterloo werd het Waterloo van Napoleon Bonaparte en Watergate het Waterloo van Richard Nixon. De mishandeling van zijn Nicolleke deed de deuren definitief dicht voor ‘Massa is Kassa’ Peter Gillis. Ali B. heb ik in Oirschot nog eens de hand geschud bij een show die hij gaf voor 37 mensen. Zijn val een paar jaar later kon je ook van heel ver aan zien komen. Maar goed dat ik in Oirschot nog niet wist waar die hand allemaal geweest was.

“Ach jongen, vroeger was het allemaal duidelijker, net als in het liedje ‘Those were the days’ van Archie Bunker.” “Hè, wie was dat dan opa, Archie Bumper?”

“Stil nu even jongen, het Gesprek met de Minister-President begint zo. Benieuwd wat premier Gordon te vertellen heeft over de oorlogsverklaring van de Min of Meer Verenigde Staten aan de deelrepubliek Brainport-West.”