Het is eind februari en de wekker gaat in bijenland. Hoewel de wilde bijencursus van IVVN Oirschot al vol is bent u In elk natuurgebied maar ook in de tuin van harte welkom om eens kennis te maken met het noeste werken van tienduizenden bijendames. En voordat u het digitale toetsenbord grijpt en het Oirschots Weekjournaal beschuldigt van gebrek aan inclusiviteit: de heren zijn er ook maar daarvoor moet u naar de kroeg of hun bespieden bij een woeste date.
Het gaat slecht met onze insecten. Overal lopen de aantallen schrikbarend terug. Bestuivers, hout eters en jagers, ze hebben allemaal te lijden onder verdroging, verzuring en verstikking. Maar zolang er in het vroege voorjaar bloeiende wilgen en paardenbloemen zijn is er voedsel in overvloed voor een kortstondig bijenfeestje. Op zandpaadjes op de Oirschotse en Landschotse Heide is er kans op grijze zandbijen. De dames dik aangekleed met een grijze jas, de heren wat slanker en wat mottiger behaard. Aan haar de taak om in een zo kort mogelijke tijd een nestgang van 25 tot 50 centimeter te graven, vele grammen wilgenstuifmeel aan te slepen en te verwerken tot keurige balletjes. Hapklaar eiwit, mineralen en vitamines voor de uitkomende larfjes. Haar kinderen zal ze nooit ontmoeten, zodra het werk gedaan is en de wilg uitgebloeid is haar aardse tijd voorbij. Ondertussen is het ook nog een spitsroeden lopen tussen bronstige heren die haar bespringen zodra ze de landing inzet. Vol gezopen met paardenbloemennectar hebben ze voldoende energie om steeds maar weer opnieuw te blijven proberen hun genen door te geven. En dan zijn er ook nog eens roodharige wespbijen. Wachtend op een moment dat ze even niet oplet, haar nestgang binnen dringend en een ei op haar stuifmeel knikkers deponerend. Onherroepelijk betekent dit dat het werk van de grijze zandbij voor niets is geweest. Het wespbijen ei komt eerder uit, eet al het stuifmeel op en vaak ook de eieren en larfjes van haar gastvrouw.
In de tuin begint het bijenfeest vaak al in februari als de eerste aardhommel koninginnen ontwaken. Als alleseters beginnen ze met de krokus bloei, schakelen dan over op wilg en alles wat maar nectar en stuifmeel geeft. Last van doldrieste mannen heeft ze niet. Voor de winterslaap heeft ze al gepaard. En de parasitaire koekoekshommels laten hun wekker pas in mei afgaan. Half maart komen ook de eerste metselbijen uit hun bijenhotels tevoorschijn. Eerst de heren uit de voorste eitjes en later de dames uit de achterste eitjes in een holle stengel of gat in de muur. Ook zij zijn niet kieskeurig maar hebben wel last van allerlei parasieten. Dat betekent dus werken in de vijfde versnelling. Voedsel aanslepen, eieren leggen en zo snel mogelijk het gat dicht metselen met een dikke prop zand of leem.
Welkom bij de bij. Ga eens op een mooie voorjaarsdag naast een veldje bloeiende paardenbloemen zitten. Niet in de wind maar lekker in de luwte. Camera in de aanslag en dan is het wachten op allerlei soorten bijen. Roodgatje, vosje, diverse zandbijen, wespbijen en vroeg vliegende hommels. Succes verzekerd.