Het coalitieakkoord in Den Haag is zover klaar. Wat opvalt in de media is dat het inhoudelijk nog niet zo nieuw overkomt. Behalve dan de bizarre oorlogseconomie, die mag floreren.

De pijn van de bezuinigingen voor deze ”vrijheidsbijdrage” zal echter vooral door de lagere inkomens gevoeld worden. Dat kennen we. En klimaatbeleid klinkt als de kool en de geit sparen. Ook dat is oude koek. Best wel raar omdat de grootste coalitiepartij klimaatmaatregelen al jaren hoog op haar agenda heeft. Onderwijs en woningbouw staan er gelukkig rooskleuriger voor. Veilige keuzes want daar kan niemand tegen zijn. Het nieuwe en hoopvolle aan dit akkoord is dat onze aanstaande premier vooral inzet op samenwerking en minder op partijpolitieke etiketten. Voor de nieuwe bewindslieden worden mensen gezocht met een ”niet al te groot ego”. Het gaat immers niet langer om zoveel mogelijk binnen te harken voor de eigen club. De energie gaat naar het gezamenlijke speelveld: er moet samengewerkt worden met de oppositiepartijen. Geen politieke spelletjes maar kaarten eerlijk op tafel leggen. Naar elkaar luisteren en in alle openheid draagvlak zoeken. Dit heet democratie: ook de visie van gekozen minderheden buiten de coalitie meenemen. In gesprek gaan en afstemmen met maatschappelijke organisaties en belanghebbenden in plaats van oogkleppen om het eigen beleid. Dit heet participatie. Verantwoording nemen voor gemaakte keuzes en deze goed uitleggen. Dit heet transparantie. Samengevat communiceren ze ”Zullen wij...” in plaats van ”Ik wil...”. Hoop ontstaat dat deze landelijke vibraties afstralen op de nieuw gekozen gemeenteraad van Oirschot na de gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart. En ook daarna nog doorwerken want eind 2027 zijn er weer gemeenteraadsverkiezingen voor de samenwerkende gemeentes Oirschot en Best.

AnneMarie van Schoonderwalt, Oirschot