De verkeersveiligheid op de N395 tussen Diessen, Middelbeers en Oostelbeers houdt de gemoederen onverminderd bezig. Volgens wethouder Paul van den Biggelaar is er de afgelopen jaren al veel gedaan om de weg veiliger te maken. Tegelijkertijd nam het aantal geregistreerde ongevallen op het Oirschotse weggedeelte toe van 5 in 2023 naar 15 in 2024. Al gaat het daarbij vooral om blikschade, aldus de wethouder. Omwonenden ervaren het anders: voor hen is het "wachten op een ernstig ongeval".

door Marcia Engelander - van den Wittenboer

Sinds 2007 woont Rianne Kolsters met haar gezin aan de Voorteindseweg en sinds kort is zij lid van Buurtbeheer Middelbeers/Westelbeers. Al jaren slaat zij alarm over de onveilige situatie. "De kinderen gingen naar de basisschool en met oversteken was het niet te doen. Meerdere malen meldingen gedaan, nooit iets gehoord destijds van de gemeente," vertelt ze. In 2013 hoorde Kolsters over plannen aangaande de verbreding van de A58. "Dan zouden er ook aanpassingen van de N395 komen. We hebben uitgebreid suggesties gedaan om de situatie te verbeteren, maar die opmerkingen zijn volgens mij rechtstreeks de prullenbak in gegaan," zegt ze over de inspraakavond. Uiteindelijk is er in 2022 een reconstructie van de weg geweest. Volgens de wethouder is dit 'best aardig' gelukt. Kolsters is het hier niet mee eens. "Na de reconstructie werd het er niet beter op. Men ging zelfs harder rijden. En het inhaalverbod was opeens ook verdwenen tot onze grote verbazing."

Dynamische snelheidsborden

Een van de meest zichtbare recente maatregelen zijn de dynamische snelheidsborden met smiley. Volgens de wethouder laten metingen zien dat 85 procent van de bestuurders zich gemiddeld aan de snelheid houdt. "Tien procent komt erboven tot 90 kilometer per uur en vier à vijf procent gaat daar echt bovenuit", aldus de wethouder. "Het is hier nog steeds een drukte van belang, onmogelijk om over te steken", vertelt Kolsters. "In de spits staat het vast aan één kant en aan de andere kant wordt dan te hard gereden," zegt ze. "In de avond en 's nachts wordt er helemaal te hard gereden en er vinden nog steeds straatraces plaats." De handhaving door de politie valt haar tegen. "Er is een keer na de reconstructie gecontroleerd, dan staat een agent op een plek met een veiligheidshesje en een laser in zijn hand, iedere mobilist ziet het gelijk. En dan verschijnt er een foto op Instagram dat iedereen zich aan de snelheid houdt, dit is te gek voor woorden," zegt zij verontwaardigd. Het gedeeltelijke inhaalverbod keert terug. Kolsters is opgelucht, maar vindt het onvoldoende. "Ik ben blij dat het inhaalverbod weer terugkomt, maar we missen nog een hoop zaken die het echt een stuk veiliger kunnen maken. Zoals een extra mogelijkheid voor fietsers om over te kunnen steken, een druppel midden op de weg. Het belangrijkste is dat er meer verkeersremmende maatregelen moeten komen."

Belofte

Van den Biggelaar benadrukt dat er veel contact is met de omgeving. "Er wordt uitgebreid gemonitord. Er vinden metingen en tellingen plaats op de wegvlakken," aldus de wethouder. Vier keer per jaar schuiven buurtbewoners aan bij gesprekken over de N395. Dit zijn voornamelijk gesprekken met de provincie, waar volgens ingewijden de gemeente eigenlijk niet of nauwelijks in beeld is. De wethouder ziet het anders: "Tijdens de gesprekken wordt de inbreng van bewoners meegenomen en opgehaald en daar gehoor aan gegeven." Kolsters herkent dat beeld ook maar ten dele. Pas na een zeer tragisch ongeval voelde zij dat er werkelijk naar omwonenden werd geluisterd. "Zelf heb ik toen gevraagd aan de wethouder of hij eens wilde komen kijken. Hij kwam langs afgelopen mei. Echter zijn belofte om ons op de hoogte te houden is hij niet nagekomen. Ook van de gesprekken met de provincie in oktober zijn de omwonenden niet door de gemeente ingelicht." Dat voedt haar teleurstelling. "Ik hoop dat we beter op de hoogte worden gehouden door de gemeente, want we voelen ons in de steek gelaten. Want in veel gevallen wijst de gemeente Oirschot naar de provincie," zegt ze. De reeks aan maatregelen op papier staat voor haar in schril contrast met de dagelijkse praktijk. "Het is hier piepen, remmen, toeteren en wachten op een ernstig ongeval," besluit Kolsters haar verhaal.