Ongeveer 30 centimeter sneeuw is verspreid vanaf zaterdag op zondag over Oirschot gevallen. Ook afgelopen vrijdag vielen de eerste vlokken al. Er daalde een zachte, onafgebroken stroom van sneeuwvlokken neer op de daken, de straten en de velden rond ons dorp. Genoeg om alles wat we kennen een nieuw jasje te geven. Het heeft wel iets magisch en het woord betoverend kan je eigenlijk niet wegdenken.

door Marcia Engelander - van den Wittenboer

De dakpannen van onze huizen zijn in wit gehuld en de zon die erop schijnt in de vroege zondagmiddag geeft het nog een extra glans. De jeu-de-boules baan op het Narrenplein verdwijnt onder een speldenwit tapijt. Zelfs de statige bomen die onze straten omzomen, vertrouwde metgezellen in alle seizoenen, hebben zich gehuld in een vorstjurk van wit kristal. Maar waar sprookjesachtige plaatjes ontstaan, brengt de sneeuw ook ongemak met zich mee. De wegen zijn glad en verraderlijk. Automobilisten moeten voorzichtig zijn. En op de fiets is het deze zondagochtend nog bijna onmogelijk. De gemeente heeft al zout strooimachines in gereedheid gebracht. En met enige regelmaat zie je dan ook een tractor, die nu dient als sneeuwschuiver, voorbij komen.

Sneeuwpret

Toch heeft de sneeuw ook zijn magie behouden voor wie het meeste ervan geniet: kinderen. Ouderwetse taferelen op het molenveld en in de wijken van onze gemeente spelen zich af. Sneeuwballengevechten, sneeuwpoppen bouwen, glijden op gladde plekken. Ook de iglo zien we voorbij komen, creatief als kinderen zijn. Het is het Oirschot dat we zelden zien, maar lang zullen onthouden. De kerk steekt nog steeds uit boven het wit, als een anker in de tijd. De straten zijn vol met de verse sneeuw die onder je voeten kraakt. Het is genieten voor de liefhebber.