Wat een gezellige afsluiting van de feestdagen had moeten worden, eindigde zondag plots in een domper. Het Oirschot Winterparadijs, dat sinds 12 december het dorpsplein kleurde met lichtjes, muziek en vrolijk geglibber op de schaatsbaan, bleef op de laatste dag noodgedwongen gesloten. De oorzaak: het dak kon de enorme hoeveelheid sneeuw niet langer veilig dragen. “We gaan helaas niet meer open,” vertelt een zichtbaar teleurgestelde Joska Heessels, van de organisatie. “We zouden vandaag de laatste dag ingaan tot 18 uur, maar dat mag helaas niet zo zijn.”
door Marcia Engelander - van den Wittenboer
De afgelopen dagen werkten de vrijwilligers al met man en macht om het winterparadijs draaiende te houden. Sneeuw werd van daken geveegd, banen werden schoongehouden, en ondanks de kou was de sfeer warm. “Zaterdag is het ons nog gelukt met alle vrijwilligers om de baan open te houden,” zegt Heessels. “Maar vandaag konden we er niet tegenop werken.” Ook Roel van de Ven van het Winterparadijs beaamt dat de omstandigheden ongekend waren. “Er is ook zoveel sneeuw gevallen. Dit hebben we nog nooit meegemaakt. We hebben al veel dingen meegemaakt in al die jaren, daar kan ik je heel wat over vertellen. Ook een bevroren rutschbaan, maar deze sneeuw is ongekend.”
Veiligheid
De organisatie nam geen enkel risico toen bleek dat het dak begon te bezwijken onder het gewicht van het sneeuw. “Het vele sneeuw dat op het dak ligt zorgt voor instortingsgevaar. Dat willen we natuurlijk voorkomen,” aldus Van de Ven. “We willen niet dat de kinderen gevaar lopen en natuurlijk ook onze eigen mensen veilig houden.” Zijn woorden krijgen extra lading nu er elders in Brabant, in Vught, daadwerkelijk een dak is ingestort. “Wij zagen ook al spanning op het dak staan,” zegt Van de Ven. “En dat risico nemen we absoluut niet, vandaar deze beslissing, met pijn in het hart.”
Saamhorigheid
Toch overheerst, ondanks de teleurstelling, ook trots. Trots op het harde werken van de afgelopen weken, op de warmte die vrijwilligers verspreidden, zelfs nu wanneer de laatste dag niet loopt zoals men graag had willen zien. “Het geeft wel een bijzonder onderbuikgevoel, om niet open te gaan op de laatste dag,” zegt Van de Ven. “Dat is natuurlijk niet hoe we het hadden willen afsluiten met alle vrijwilligers.” Heessels vult aan: “Maar ook nu zijn er weer allemaal vrijwilligers gekomen om te helpen. Daar zijn we ontzettend dankbaar voor.” Hoewel het doek eerder valt dan gepland, blijft de herinnering aan deze editie van het Winterparadijs er één van verbondenheid en veerkracht. Want waar sneeuwval zorgde voor een zeldzaam stille zondag op de ijsbaan, lieten alle vrijwilligers zien dat ze er ook nu weer waren met elkaar om dit tot een goed einde te brengen.