Het nieuwe jaar is nog kakelvers, de echo van miljoenen heilwensen hangt nog in de lucht en de wereld is veranderd in een wit sprookjesfestijn. Sneeuwwitje is langs gekomen en heeft met haar toverstaf 2025 toegedekt. Het is genoeg geweest lijkt ze te willen zeggen. Machtswellustige dictators en ontspoorde politici die niet geven om het welzijn van het land maar alleen onrust stoken en zich laten leiden door groot industriëlen. Bizarre taferelen waarbij door drank benevelde jeugd de politie met vuurwerkmitrailleurs bestookt. Sneeuwwitje dekt alles af met een witte donsdeken en geeft ons en de natuur de kans om straks opnieuw te beginnen.
Sneeuw in Nederland. Uw columnist is er mee opgegroeid maar de laatste tientallen jaren wordt het een steeds zeldzamer verschijnsel. Toen we de eerste winter zonder noemenswaardige sneeuw meemaakten werd er moord en brand geschreeuwd. De natuur overleeft het niet, de natuur is volledig van slag. Het ging nog net niet zover dat sneeuwkanonnen bos en heide hun witte dekentje teruggaven. Biologen en klimatologen wisten wel beter. Het weer is altijd veranderlijk geweest en de natuur past zich vanzelf aan. Die egel die begin januari zijn snuffelneus buiten het winterse blader bed steekt gaat vanzelf wel weer terug. Voor zwakke en zieke exemplaren betekent het wel een forse daling van hun overlevingskans. Wij vinden dat zielig maar voor de egelstand is dat geen probleem. Steeds meer zomerbloemen probeerden hartje winter nog wat zaad te vormen en ook dat was geen bedreiging. Vaak zijn het eenjarigen die normaal in het voorjaar kiemen. Mocht bloei in januari niet lukken dan blijft er nog voldoende zaad over om weer in het normale ritme te stappen. Veldmuizen bleven zonder sneeuw goed zichtbaar voor roofvogels als de buizerd. Maar met een wit dekentje is het nog steeds spannend om te overleven in de winter. Zelfs met een goed gevulde voorraadkast moeten ze regelmatig op stap. En omdat deze muizen een flinke urine productie hebben, helpen ze jagende torenvalken toch op weg. Volg het spoor, aan het eind even de sneeuw induiken en daar is de lunch.
Door de mens veroorzaakte klimaatverandering maakt een sneeuwdek wel steeds zeldzamer maar voor de natuur is het geen enkel probleem als er plotseling weer sneeuw ligt. Reeën schakelen van gras over op boombast. Nu al uitlopende bollen stoppen met hun groei en als het niet al te nat wordt gaan ze straks wel verder. Kleine kruipers die overwinteren in de strooisellaag zijn helemaal tevreden. Onder de sneeuw zijn ze minder goed te vinden voor allerlei hapgrage snavels. Veel lastiger wordt het als de temperatuur met dank aan het witte dekentje ook nog eens flink onderuit gaat. Sloten, vijvers en riviertjes die dichtvriezen maken de voedselvoorraad van ijsvogels onbereikbaar. Wegtrekken kunnen ze niet en uiteindelijk zullen ze van honger omkomen. Ondiepe wateren kunnen zo diep bevriezen dat ook vissen en in het water overwinterende kikkers het loodje leggen. Maar ook dat is natuur. Na elke strenge winter volgt wel een mildere winter en uiteindelijk herstellen de populaties zich wel.
Als Sneeuwwitje straks weer vertrekt mogen we hopen op een prachtig voorjaar. Een nieuw kabinet komt onder de sneeuw tevoorschijn en gaat eindelijk werk maken van natuurherstel en onze boeren toekomst bieden. De vuurwerkschutters mogen uit hun cel, zijn geheel tot inkeer gekomen en gaan zich inzetten voor de behoeftigen onder ons. Graag wens ik u een fantastisch groen 2026 toe.