In aanloop naar de feestavond voor vrijwilligers in de zorg op 4 november worden verschillende vrijwilligers uit Oirschot met een persoonlijk portret in de schijnwerpers gezet. Eén van hen is de 77-jarige Marianne van der Heijden. Al ruim twaalf en een half jaar is zij als vrijwilliger verbonden aan ’t Bint. En hoewel ze inmiddels heel wat jaren meedraait, denkt Marianne nog lang niet aan stoppen. ”Het was de beste keuze die ik heb gemaakt.”

Door Marcia Engelander - van den Wittenboer

De datum waarop Marianne bij ’t Bint begon, staat in haar geheugen gegrift: 22 november 2013. Ze was vanaf het ontstaan betrokken en is daarmee één van de vrijwilligers die er al vanaf het begin bij zijn. ”En ik ben niet de enige, er zijn meer collega’s die vanaf het begin erbij zijn”, benadrukt ze met een brede glimlach.

Haar vrijwilligerswerk begon nadat ze haar werkende leven in de schoenenwinkel had afgesloten. Maar liefst 47 jaar was Marianne, samen met haar man, eigenaresse van, voor veel Oirschottenaren, bekende schoenenzaak aan de Oude Grintweg. Toen ze besloten te stoppen, kwam er ineens vrije tijd. ”Ik had weer vrije tijd, vrije weekenden. Dat was ik niet gewend. We waren altijd bezig met de zaak.”

Een gat viel er niet meteen, maar na verloop van tijd begon het toch te kriebelen. Mensen om haar heen vroegen of ze zich niet verveelde en of ze het werk niet miste. Toen ze hoorde dat ’t Bint, destijds nog aan de Rijkesluisstraat, van start ging, besloot ze eens te informeren of er iets voor haar te doen was.

Winkel, dagbesteding en ontmoeting

’t Bint brengt een winkel, dagbesteding en ontmoeting samen. In de winkel kunnen mensen terecht voor dagelijkse boodschappen en cadeaus. Daarnaast is er dagbesteding en kunnen mensen aanschuiven aan de ontmoetingstafel voor een kop koffie en een praatje. Het is daarmee een plek waar mensen elkaar ontmoeten en waar ruimte is voor verbinding, aandacht en contact.

Voor Marianne bleek het een omgeving die haar meteen paste. Haar jarenlange ervaring als winkelier kwam goed van pas. Twee dagdelen per week is ze er te vinden. Haar werkdag begint om half negen. De kas moet worden opgemaakt, de cadeaubonnen worden geteld en de verse groenten worden geleverd. Alles moet klaarstaan voordat om 9.00 uur de winkel opengaat. ”En dan begint het te lopen. Zeker op een dinsdag is het lekker druk”, vertelt ze enthousiast. Klanten komen binnen, deelnemers aan de dagbesteding melden zich en aan de ontmoetingstafel schuiven mensen aan voor koffie.

Voor Marianne is juist die afwisseling een belangrijk onderdeel van haar vrijwilligerswerk. ”Het contact met de mensen, een praatje maken, het helpen bij bestellingen of adviseren bij cadeaus. En vooral het fijne contact met alle collega’s maken het werk bijzonder”

Samen voor elkaar

Dat ’t Bint voor Marianne meer is dan alleen een plek om bezig te zijn, blijkt uit de verhalen die ze vertelt. Zo kwam er jarenlang een man koffie drinken. Hij was aanvankelijk wat stug, maar door de gesprekken met vrijwilligers en begeleiders kwam hij steeds meer uit zijn schulp. Inmiddels woont hij ergens anders, maar de band is gebleven. De vrijwilligers gaan nog steeds om de beurt bij hem op bezoek.

Ook onderling is de betrokkenheid groot. Wanneer iemand onverwacht niet kan komen, staat er al snel een bericht in de speciale appgroep. Marianne wil dan het liefst meteen inspringen. ”Dan wil ik altijd gelijk zeggen dat ik kan komen, maar ik moet ook een ander eens de kans geven natuurlijk”, zegt ze enthousiast.

Het samen doen is volgens haar precies wat ’t Bint zo bijzonder maakt. ”We doen het echt samen met elkaar hier bij ’t Bint, dat is zo mooi.” Aan stoppen denkt Marianne voorlopig dan ook niet. ”Zolang het goed gaat en de gezondheid het toelaat. Het is goed om bezig te zijn, voor lichaam en geest.”