Onder een stralende zomerzon, tussen de bloemen in de tuin en de klanken van live muziek, vierde het Bijna Thuis Huis zijn tienjarig bestaan op woensdag 15 juli. Zo’n 120 genodigden, vrijwilligers, oud-vrijwilligers, bestuursleden, betrokken inwoners en vele anderen, kwamen samen om stil te staan bij deze bijzondere mijlpaal. Niet alleen het jubileum werd gevierd, maar vooral tien jaar liefdevolle zorg van de 65 vrijwilligers die het huis draaiende houden

Tekst en foto’s: Marcia Engelander-van den Wittenboer

Het is een jubileum waar zichtbaar met trots op wordt teruggekeken. Het draait om aandacht en zorg. En om er simpelweg te zijn voor mensen in de laatste fase van hun leven en voor hun naasten. De medische zorg wordt geleverd in samenwerking met professionele thuiszorg, terwijl 65 vrijwilligers het verschil maken. Zo wordt kwaliteit van leven toegevoegd aan de kostbare tijd die nog rest.

Tijdens het jubileum kijkt bestuurslid Leny van de Schoot terug op het allereerste begin. Zij was tien jaar geleden nauw betrokken bij de oprichting van het huis en gaat nu haar laatste bestuursjaar in. ”Hannie Strijbosch was de initiatiefneemster en drijvende kracht achter het Bijna Thuis Huis. Toen zij eenmaal ziek werd, werd haar drive om het op te zetten alleen maar groter”, vertelt Leny. ”Zelf heeft zij de opening helaas niet mogen meemaken.”

Leny hielp vanaf de eerste plannen mee aan de oprichting. Dat het huis inmiddels tien jaar bestaat, vervult haar met trots. ”Heel trots dat we het al tien jaar volhouden, ondanks corona. Dat was een moeilijke periode. Er is niet veel veranderd aan de opzet en de indicatie, maar we hebben wel veel geleerd. Er is nog meer aandacht voor de gast en zijn of haar familie en vrijwilligers krijgen tegenwoordig gerichte cursussen aangeboden om mensen nog beter te kunnen begeleiden.”

Huiselijke sfeer

Voorzitter Kees Swaanen benadrukte hoe bijzonder het is dat het huis inmiddels een vaste plaats heeft gekregen binnen de gemeenschap. Jaarlijks vinden ongeveer twintig gasten hier een tijdelijk thuis. ”We proberen zo goed mogelijk de huiselijke sfeer na te bootsen voor mensen die hier in hun laatste levensfase verblijven.” Dat lukt dankzij een grote groep vrijwilligers. Momenteel zijn dat er ongeveer 65, die ieder een dienst van vier uur draaien. Toch blijft het vinden van nieuwe vrijwilligers een belangrijk aandachtspunt.

In zijn toespraak stond Swaanen ook stil bij de ontstaansgeschiedenis. Het historische pand werd destijds beschikbaar gesteld door De Raven Stichting. Dankzij fondsen, donaties en de inzet van talloze betrokkenen kon het worden verbouwd tot een warm hospice waar vrijwilligers en professionele thuiszorg dagelijks samenwerken. Ook coördinator Yolande van Meurs onderstreept hoe belangrijk die samenwerking is. ”Zonder thuiszorg en zonder vrijwilligers is er geen Bijna Thuis Huis.” Namens het gemeentebestuur sprak wethouder Claud Leermakers haar waardering uit voor iedereen die zich inzet. ”Het Bijna Thuis Huis is een prachtig initiatief en één van de voorbeelden hoe wij in Oirschot echt naar elkaar omkijken.”

Vrijwilligers

De verhalen van oud-vrijwilligers laten zien wat het werk echt betekent. Rea van Uden kijkt met warmte terug op de ruim vijf jaar waarin zij actief was. ”Het is mooi werk en heel bijzonder als je van de laatste dagen van iemands leven deel mag uitmaken. De diepgaande gesprekken of juist het luisterend oor, daar heb ik mooie herinneringen aan.” Tegelijkertijd belicht zij de moeilijke kant ook toe. ”Het moeilijkste vond ik om na een dienst weg te gaan als iemand aan het sterven was. Het loslaten. Dan wist ik dat als ik terugkwam, die persoon er niet meer zou zijn.”

Ook oud-vrijwilligers Nita Cruijff en Marie-José van Haaren hebben warme herinneringen aan hun tijd in het huis. ”Natuurlijk waren er ook verdrietige momenten. Zeker wanneer er nog onuitgesproken zaken speelden binnen families”, vertellen de dames. Maar hun uitgangspunt bleef altijd hetzelfde: warmte brengen, aandacht geven en vooral ook ruimte laten voor een glimlach. ”En niet alleen maar over ziekte praten.”

Ode

Een bijzonder moment tijdens de jubileumviering was het gedicht van dorpsdichter Margot Kuijpers. Begeleid door de jonge violiste Marilène bracht zij een ode aan alle vrijwilligers die zich op allerlei manieren inzetten voor mensen in hun laatste levensfase. Bij het afscheid kreeg iedere aanwezige het gedicht mee naar huis, voorzien van een illustratie van Fay, een mooie symboliek waarin twee handen naar elkaar reiken met in het midden een hart.

Tien jaar na de opening is het Bijna Thuis Huis uitgegroeid tot veel meer dan een hospice. Het is een plek waar zorg en menselijkheid elkaar ontmoeten, en nog steeds vrijwilligers welkom zijn om de laatste levensfase zo waardevol mogelijk te maken.

Meer info: info@bijnathuishuisoirschot.nl