Wanneer je iemand ziet die lijdt aan (vergevorderde) dementie, kijk dan verder dan de persoon die je aan de buitenkant ziet. Deze man of vrouw was ooit een kind, groeide op, ging naar school, werd verliefd, trouwde, kreeg kinderen en misschien ook kleinkinderen. Die herinneringen en emoties zitten er allemaal nog in.

Afgelopen donderdag 15 oktober werden persoonlijke zorgen, nieuwe inzichten en vooral warme, liefdevolle ervaringen gedeeld na een VR-beleving bij Joris Zorg. Vrijwilligers van Joris Zorg verzorgen een VR-beleving waarbij deelnemers het leven ervaren door de ogen van iemand met beginnende dementie. Het idee hierachter is dat de beleving het inlevingsvermogen vergroot en inzicht geeft in een passende omgang met mensen met dementie. En dat doet het.

De vrijwilligers leveren daarbij een waardevolle bijdrage tijdens het nagesprek en, breder gezien, aan onze samenleving door deze ervaring mogelijk te maken. Nogmaals hartelijk dank daarvoor.

Tijdens het startgesprek delen deelnemers welke ervaringen zij hebben met mensen met dementie. Daarna begint de beleving. Wat er tijdens de VR-beleving gebeurt, moeten mensen eigenlijk zelf ervaren. Het effect was bij onze groep duidelijk merkbaar tijdens het nagesprek. We hadden immers zelf ervaren waarvan iemand met dementie kan schrikken en waardoor die persoon juist opluchting ervaart.

Tijdens het nagesprek ging onze groep veel dieper in op persoonlijke ervaringen met dementie. Van daaruit ontstond ook de gedachte waarmee dit artikel begint, een gedachte die door alle aanwezigen werd onderschreven.

Eén op de vijf mensen krijgt te maken met dementie. Deze VR-beleving helpt familieleden en naasten beter te begrijpen hoe zij hiermee kunnen omgaan. Dat helpt mensen met (beginnende) dementie om zo lang mogelijk mee te blijven doen in onze mooie gemeente. En geeft ons de kans om nog eens te vragen naar hun herinneringen aan vroeger, of naar wat zij voelden toen zij voor het eerst verliefd werden.

Ingezonden door Pieter van Loon, namens SPO en PRO Best-Oirschot.