Afgelopen week verscheen een nieuw boek over de Camino naar Santiago de Compostela van de Oirschotse Nicoline van Tiggelen, met de titel ‘Op stapstenen’. Drie jaar geleden liep zij in haar eentje met minimale bagage van Saint-Palais in Frankrijk naar Santiago.

De herinnering aan deze mooie voettocht liet haar niet meer los. Na de enthousiaste verhalen van Piet en Annie Nouwens uit Spoordonk besloot ze de Vía de la Plata te gaan lopen, een van de langste en eenzaamste camino’s in Spanje. Het is een oude Romeinse route van meer dan 1000 kilometer die in Sevilla begint. Een tocht vol uitdagingen: van eindeloze, lege gebieden met minimale voorzieningen en pittige etappes. In het nieuwe boek ‘Op stapstenen’ vertelt ze over haar ervaringen en ontmoetingen.

Geen grote massa

De Vía de la Plata is een tocht waarin je overdag nauwelijks pelgrims tegenkomt. Nog geen 2% van alle pelgrims die in Santiago aankomen heeft deze route (deels) afgelegd. Dat de Vía de la Plata niet zo populair is, heeft niet alleen te maken met de lengte, maar ook met het feit dat er weinig voorzieningen zijn. Geen comfort, maar wel zorgen om voedsel en water, de volgende slaapplaats, slecht begaanbare wegen, pittige beklimmingen en afdalingen en het onvoorspelbare weer. Maar wel adembenemende landschappen en bijzondere steden zoals Salamanca en Zamora.

Tegenslagen

Eind maart 2023 zette ze in Sevilla de eerste stappen op de Vía de la Plata. Na twaalf dagen lopen kwam ze op ongelukkige wijze ten val in een uitgestrekt natuurpark in Extremadura. Met moeite slaagde ze erin om op te staan. Het was nog zeven kilometer tot het eerstvolgende dorp en er was niemand in de buurt. Met een dikke pols en pijnlijke ribben bereikte ze het medisch centrum in het dorp. Daar werd ze in een taxi naar het ziekenhuis gestuurd, waar een gebroken pols werd geconstateerd. Einde avontuur. Een dik jaar later keerde ze naar hetzelfde dorpje terug om de camino weer op te pakken. Dit keer hoefde ze niet op te geven. Maar ze kreeg wel te maken met dagenlange regen, harde wind en zelfs hagel en sneeuw. Veel wegen waren vaak nauwelijks begaanbaar en de vele stapstenen waren onderweg meer dan welkom.

Hoogtepunten

Naast tegenslagen waren er meer dan genoeg hoogtepunten. Zoals de Romeinse nederzettingen Italica, Mérida en Cáparra. Ook aan natuurschoon was geen gebrek. Ze zag van dichtbij de prachtige hop-vogel en de beroemde Iberico-varkens. En de ontmoetingen met andere pelgrims in de herbergen waren vaak bijzonder.

Zekerheden en onzekerheden loslaten

In het boek ‘Op stapstenen’ schrijft Nicoline: “Een pelgrimstocht is geen wandelvakantie. Het doel is niet om een vlaggetje te zetten op de top van de berg of iets van je bucketlist af te strepen. Het doel is het ‘onderweg’ zijn. Je zekerheden en onzekerheden loslaten en vertrouwen op het leven en op God (of wie dan ook). Pelgrimeren is de hand uitsteken naar je medemensen en thuiskomen bij jezelf.”

Informatie over camino’s

Nicoline hoopt dat ze met dit boekje andere mensen enthousiast kan maken om een korte of langere camino te lopen of fietsen. Wil je meer weten over camino’s naar Spanje, dan ben je elke 2de en 4de zaterdag van de maand tussen 11.00 en 15.00 uur welkom in Pelgrimsherberg Kafarnaum in Vessem. Nicoline is daar regelmatig aanwezig als informant van het Nederlands Genootschap van Sint-Jacob. Kom je dit jaar in mei als fietser of wandelaar in Santiago de Compostela aan? Grote kans dat je daar in de Huiskamer van de Lage Landen Nicoline als vrijwilliger aantreft die je opvangt en op verhaal laat komen. Ook bijzonder.

Het boek ‘Op stapstenen’ heeft 120 pagina’s en bevat ruim 230 kleurenfoto’s. Het is te koop bij ’t Bint, Primera Oirschot en via Bol.com.