De Oirschotse 'Meidenband mé veul vent' viert dit jaar een carnavalesk jubileum van maar liefst 33 jaar. De band is geboren uit het orkest C'est La Vie en staat onder leiding van trombonist Tiny van de Ven (78 jaar), die graag vertelt over hoe trots hij erop is dat ze nog steeds met veel plezier optreden tijdens Carnaval. Maar dat niet alleen, tegenwoordig zijn zij ook bij andere 'Oirschotse' evenementen te vinden.

door Marcia Engelander - van den Wittenboer

De band die is opgericht in 1992 droeg toen de naam Meidenband mé unne ven(t). Tiny vertelt hoe ze aan de naam kwamen: "Ik was de enige vent. Mijn achternaam is Ven dus het was eigenlijk ook gelijk een grappige verwijzing." De band is ontstaan uit het idee van een aantal leden van C'est La Vie."Een vereiste was en is dan ook nog steeds dat er een connectie moet zijn met dat orkest. Anders kom je er niet bij", legt Tiny lachend uit. In 2001 veranderde de band zijn naam. "Er kwamen toen nog wat meer 'venten' bij. Dus werd het uiteindelijk Meidenband mé veul vent." Juist doordat het ook een vaste groep muzikanten is, kent de band weinig verloop. Inmiddels bestaat de band uit 16 vrouwen en 6 mannen.

Koeienstal

In het eerste jaar had de band maar twee nummers te spelen. "We repeteerden bij mij thuis in de keuken", zo vertelt Tiny, "Het was nog wel even wennen op het begin. We moesten als carnavalsband natuurlijk ook meelopen in de optocht en dat waren we niet gewend. Leren spelen en lopen tegelijk deden we oefenen op de koeienstal bij ons achter." Enige tijd later was de band kind aan huis bij Leo en Corrie van de Nagtegaal. " Daar hebben we ook met veel plezier altijd gerepeteerd, inmiddels is de vaste repetitie op maandagavond bij de Hoeve Polsdonken. Zo met de jaren veranderd er wel wat. We worden er ook niet jonger op natuurlijk."

Plezier

Van twee nummers naar inmiddels een groot en breed repertoire. "Elk jaar leren we twee nummers bij. Van modern tot wat oudere bekende nummers." Tiny laat zijn muziekboek zien met daarin enkele bekende nummers; Engelbewaarder en Ons moeder. "Mijn favoriet is al jaren het nummer The Happy Wanderer", zegt Tiny trots. "Maar ik speel natuurlijk alles vanuit mijn hart. Want als je zelf geen plezier hebt om het te spelen, dan hebben de mensen ook geen plezier om te luisteren." Tiny legt uit dat de bandleden op de eerste plaats zelf enorm genieten van hun optreden en dat dit hun grootste kracht is. "Daarnaast proberen we de mensen te raken die langs de kant van de straat naar ons luisteren. Het plezier over te brengen, zeg maar. Dat is het allermooiste natuurlijk."

Vroeger

Het carnaval van vroeger is niet meer het carnaval van nu. "Ik denk dat het in een dorp ook moeilijk is om de jeugd vast te houden. Die gaan allemaal naar de grote steden om carnaval te vieren tegenwoordig. Dat vind ik erg jammer", zegt Tiny. "Het is zeker wat stiller geworden overal. Maar we hebben gelukkig nog veel fans die precies weten waar we staan en gaan. Die komen dan even een foto maken van ons of gewoon even een gezellig babbeltje. Dat waarderen we enorm." Wel wil Tiny graag even kwijt dat hij ook enorm blij is met de nieuwe bandjes met jonge mensen die erbij zijn gekomen de afgelopen jaren. "De Redtband en Kûb Kaboal. Geweldig gewoon. Goede muziek en net weer even anders dan wij. Een stukje sneller gaat alles bij hun", besluit hij zijn verhaal met een brede glimlach.

Het jubileum wordt gevierd op 28 februari bij café Buitenlust in Oirschot. U bent van harte welkom van 20.00 uur tot 22.00 uur om gezellig herinneringen op te halen van de afgelopen 33 jaar.