In januari 1989 werd in Middelbeers het steunpunt voor ouderen, dat in 1988 in gebruik was genomen, officieel geopend door burgemeester Grem, zie foto. Het steunpunt bestond uit veertien aanleunwoningen, een recreatieruimte, een vestiging van de gezinszorg en het maatschappelijk werk en een praktijkruimte voor een fysiotherapeut.

In november ’88 waren de inwoners van Oost- West- en Middelbeers uitgenodigd een naam te bedenken voor dit steunpunt. Maar liefst 81 namen kwamen binnen op het Beerse gemeentehuis. Enkele voorbeelden: ‘Het Beerzedal’, ‘de Veste’, ‘de Wonderboom’, ‘de Steunpilaar’, ‘de Veteraan’ en ‘Willibrordhof’. Een commissie van drie personen zocht de vijf mooiste namen uit en B & W maakte de uiteindelijke keuze. De Beerse bestuurders stuurden de, naar zij aannamen, definitieve naam naar het bestuur van de hoofdvestiging van Sint Joris in Oirschot. Wat er zich daarna afspeelde was niet helemaal duidelijk, maar vast staat dat bij de onthulling van de naam tijdens de openingsplechtigheid op 28 januari 1989 plotseling de naam ‘Sint Joris’ tevoorschijn kwam. Verbazing alom, verbazing die omsloeg in ergernis en verontwaardiging. Tijdens de open dag die volgde op de opening was, naast veel lof over het prachtige gebouw, de naamgeving het onderwerp van gesprek. Ook burgemeester Grem stak zijn verontwaardiging niet onder stoelen of banken: “We laten ons deze minachting van een goed dorpsinitiatief niet welgevallen. De naam Sint Joris kan dan op het gebouw staan, maar de door ons gekozen naam ‘Vestakker’, die we al voortijdig op een bord lieten uitfrezen, komt er toch te staan en wel voor het gebouw op onze eigen grond. Dat besluit is door B & W genomen en dat zullen we ook uitvoeren”, aldus burgemeester Grem.

In de regionale pers werd nog wat olie op het vuur gegooid door de uitspraak van een woordvoerder van het steunpunt dat de naam ‘Sint Joris’ een negatieve bijklank had omdat in Oirschot alleen maar zieke, gebrekkige en hulpbehoevende ouderen zouden zitten. Grote flauwekul natuurlijk en zeer grievend voor de mensen die in Sint Joris verbleven. Dat vond ook de directie van Sint Joris, die de ophef over de naam niet begreep en de actie van burgemeester Grem zeker niet kon waarderen. Het bestuur had immers getracht met de naam ‘Sint Joris’ de verbondenheid en samenwerking met de hoofdvestiging in Oirschot weer te geven.

Dat het uiteindelijk toch goed kwam bleek in 1992 toen de dependance van Sint Joris, met 26 kamers, en nog eens twaalf aanleunwoningen officieel geopend werd door burgemeester Wijgergangs, gedeputeerde Drs. L. van Nistelrooij, voorzitter Cees den Ouden en directeur Ad Verhagen. Daar werd vol lof gesproken over de samenwerking en waren er complimenten voor het Beerse gemeentebestuur. Toen het bord voor het verzorgingshuis onthuld werd stond daar, jawel, VESTAKKER!

(Tekst: Joke van Ham, heemkundekring “Den Beerschen Aard”)