Na een ruimtereis van amper 11 minuten, in een raket die verdacht veel weg had van een item van Christine le Duc, ploften de zes beroemdheden weer terug op aarde. Een vriendin van Oprah, de verloofde van multimiljardair Jeff Bezos en Katy Perry, die wel heel erg dramatisch de aarde kuste na het uitstappen. ‘I kissed the ground and I liked it…’ Ik voelde me er erg ongemakkelijk bij. Het was de vraag of de zes ooit van Valentina Tereshkova hadden gehoord, het was ook de vraag of ze op 100 kilometer hoogte wel echt in de ruimte waren geweest en het was ook de vraag of ze wel ‘crew’ genoemd mochten worden, na een ‘opleiding’ van een halve middag. In ieder geval zaten de spannende ruimtepakjes als gegoten en ook de uitbundige kapsels, make-up, botox en nagellak leken ‘spaceproof’.

In de tussentijd bleef ik maar met de voeten aan de grond. Er is hier al twee maanden een verbouwing gaande om een mantelzorgwoning te realiseren in garage en bijkeuken. Een leerzame periode. Als de muren worden geschuurd voorafgaand aan het stucwerk, kun je beter de tussendeuren dichthouden als er een ruimte verderop drie wasbeurten hangen te drogen bijvoorbeeld. Als je er in je zwarte bloes tenminste niet wilt uitzien alsof je net een Sahararace hebt gereden.

Wekelijks gaan er zo’n drie kilo koffie, acht pakken koeken en twee dozijnen eieren doorheen. Het zijn goede eters, de timmerlui, de metselaars, de loodgieters, de elektramensen en de tegelzetters. Je krijgt ineens zicht op een andere wereld. Eentje die ’s morgens om half zeven begint met busjes met dubbele cabine, robuuste thermosflessen en het hele assortiment De Walt. Onze aannemer is een jongen van 24, met veel meedenkvermogen en meer kracht in zijn lange dunne armen dan je had verwacht. We hebben tegelzetters Marco & Marco die vreselijk secuur werken, ook met de badkamertegels van formaat pannaveldje. Tijdens de schaft praten ze over hun roemruchte motorcross verleden, waaruit zij ook mijn maat Karel-Jan nog blijken te kennen als Kareltje Koppeling. Inmiddels weten we van de jonge elektricien dat hij wat autistisch is: een goeie jongen en een harde werker, maar hij vat geregeld grapjes verkeerd op en vindt ‘flexibel zijn’ soms een lastig concept.

Loodgieter Teuntje is amper twintig en hij laat zijn avondje PaasPop schieten om onze verwarmingsleidingen op tijd klaar te krijgen. Hij houdt van buurten en een pilske en is bijzonder beweeglijk. Na drie biertjes gaat het gesprek over de beste matrassen en leven na de dood. De stukadoors zijn een driekoppig team. Vader Harrie heeft een maagbandje en is al 35 kilo afgevallen. Het verhaal gaat dat Harrie na zijn operatie zijn zo geliefde frikandel speciaal gepureerd kreeg voorgeschoteld door zijn vrouw, want vast voedsel verdroeg hij nog niet. Zijn dochter van 1 meter 62 sjouwt vlotjes met zware zakken Knauf en zijn zoon heeft talent voor lijstjes en ronde hoeken. Ze leven op een dieet van sigaretten en Red Bull en werken als piramidebouwers op amfetamine, met de mutsen van hun hoodies ver over hun bestofte gezichten.

Ik heb respect gekregen voor deze buffelaars, die beginnen als een ander zich nog eens omdraait en die nog vloekend en sjorrend bezig zijn op momenten dat medemensen bij een bierproeverijtje zitten, Netflixen, of als influencer andere medemensen tot waanzinnige beleggingen stimuleren. Ze zorgen dat het af komt, onze badkamer en de koofjes voor de gordijnen. Geregeld sjouwen ze onze keuken vol met cementstof en modder en door het veelvuldig gedaver van boorhamers, gegier van zaagmachines en de staccato dreunen van Avviccii uit de bouwradio is het soms lastig om de focus op mijn getyp en mijn gedachten in de rails te houden. Maar ik heb het er graag voor over. Je ziet de puzzelstukken in elkaar vallen, het wonder der constructie door een menselijke machine waarvan wij amper weten welke radertjes welke aandrijfstangetjes in beweging zetten.

Gelukkig hoeven ze niet allemaal ‘astronaut’ te worden. Voetjes aan de grond, daar kunnen we op bouwen.