Op een echte lentemaandagochtend staan ze deze keer niet in de stal. De dames van T’ai Chi-groep De Boterikjes hebben hun plek buiten gevonden, met hun gezicht in de zon. Vogels fluiten, een paar koeien kijken nieuwsgierig toe en in het midden staat een stoel met daarop een telefoon. Daarop speelt het vertrouwde YouTube-filmpje van hun oud-docent. De week begint met een uur ontspannen en rustig bewegen, vanuit eigen initiatief.

door Marcia Engelander - van den Wittenboer

Het initiatief ontstond nadat hun vaste leraar stopte. Wat voor velen een gemis was, werd voor een aantal deelnemers juist het begin van iets nieuws. Ze besloten niet bij de pakken neer te zitten, maar zelf de beweging erin te houden. Gerian Hoefs herinnert zich die eerste periode nog goed. Ze glimlacht. “Het is een eigen initiatief, met als uitgangspunt nog steeds de filmpjes van oud-docent Embrecht Broeders, die ons op gang heeft geholpen.” In het begin was het zoeken. “Hoe doen we het nou?”, lacht ze. “Dan keken we met z’n allen naar het filmpje. Maar inmiddels zijn we al een stuk verder.” De groep komt iedere maandagochtend samen bij melkveebedrijf ’t Boterik in het buitengebied van Oirschot. Als het even kan, starten ze buiten. “Op deze maandagochtend hebben we ervoor gekozen om in het zonnetje te beginnen,” vertelt Vera Heymans, dorpsondersteuner. Terwijl de bewegingen rustig in elkaar overvloeien, klinkt het getjilp van vogels. “Het is echt even helemaal buiten zijn en één met de natuur.”

Locatie

Toch zijn ze flexibel. Bij regen wijken ze uit naar de stal, tussen de koeien. En als het echt koud is, kunnen ze terecht in het leslokaal van Yuverta op het erf. Die nuchterheid past bij de groep. Mieke van Hersel, eigenaresse van melkveebedrijf ’t Boterik, vertelt: “We zochten een locatie en ik dacht: waarom niet hier? Als niemand er bezwaar tegen heeft om af en toe tussen de koeien te staan.” Lachend voegt ze eraan toe: “Je moet niet bang zijn om af en toe een koe in je rug te voelen.” De charme van De Boterikjes zit in de eenvoud. Geen prestatiedruk, geen ingewikkelde theorie. Gerian legt uit: “We beginnen altijd met een opening. Het is een reeks van bewegingen en die doen we één of twee keer. De ademhaling komt er als vanzelf bij.” Door de vloeiende bewegingen volgt de adem het lichaam. “Doordat je in beweging bent, merk je dat de ademhaling meebeweegt en zich als het ware aanpast. Het is een heerlijke start van de week.”

Ontspannen

Annelies Vogel beoefent T’ai Chi al meer dan twintig jaar. “Ik ben in Eindhoven gestart en heb zelfs les gehad van een heel gedisciplineerde docent die onze houding kwam controleren. Hier is het wat meer ontspannen.” Ze waardeert de laagdrempeligheid. Ook Annelies de Luy ervaart het effect van de rustige bewegingsvorm. “Je leert er op een goede manier bij ademen.” Mieke vult aan: “We hebben alle spieren gehad, ieder op eigen tempo.” Dat het meer is dan alleen bewegen, blijkt uit de woorden van Vera. “Je bent meer ontspannen, soepeler en even verbonden met elkaar.” Die verbondenheid is misschien wel de grootste winst: samen de maandag beginnen, zonder haast.

Zweverig?

Dat woord wuiven ze lachend weg. Mieke zegt: “Er is niets zweverigs aan. We zeggen: de zon komt op, en dan doen we die oefening. Maar de zon komt toch ook elke ochtend op?” “En ja,” voegt ze eraan toe, “Je kunt er zelfs spierpijn van krijgen.” Vera knikt: “Het is goed voor je lichaam. Het zijn langzaam uitgevoerde oefeningen en het is ook goed voor je rug.” Ondertussen draaien de koeien hun koppen soms mee met de bewegingen. “De koeien worden er ook rustig van,” zegt Mieke als we in de stal staan. “Ze komen allemaal nieuwsgierig naar ons kijken.” Dat het niet te massaal moet worden op de maandagochtend, daar zijn de dames het over eens. Maar enkele nieuwe deelnemers zijn zeker welkom. Zo begint in Oirschot de week voor De Boterikjes niet gehaast, maar in de zon en soms tussen de koeien. Voor meer informatie: dorpsondersteuner.vera@wijzer-oirschot.nl