Als toevallige passant zou je je zomaar ondergedompeld wanen in een Brabants zomercarnaval. De jaarlijkse Middelbeerse Solexrace op kermisdinsdag werd er eentje voor in een lijstje: perfecte weersomstandigheden, volop gezelligheid, sportieve strijd en de gebruikelijke carnavaleske uitbundigheid, met de mafste uitdossingen, vaak mooi passend bij het motto van 2025: ‘Ons moeder zeej nog…’

door Rens van Ginneken

Generaties zijn er inmiddels mee opgegroeid: de Middelbeerse Solexrace. Deze staat elk jaar garant voor een bak gezelligheid en een vaak mooi weerzien met oude vrienden. Dinsdag werkten de omstandigheden perfect mee: niet te warm, niet te koud, droog en voldoende deelnemers. Bij de wedstrijdrijders – de snelle mannen – schommelt het aantal deelnemers al jaren rond de acht. Dat is niet heel veel misschien, maar spektakel bieden de coureurs zeker.

Nek aan nek

In de twee manches gaat het soms nek aan nek en snelheden van gemiddeld 35 per uur zijn ook zeker geen flauwe prestatie in het bochtige parcours met hier en daar smalle straatjes. Na de liggende start wordt alles uit de kast gehaald om de concurrentie af te troeven en de vele toeschouwers langs de kant te bedwelmen met een lekker penetrante mengsmeringwalm. De wedstrijd wordt uiteindelijk gewonnen door Daan Pijnenburg. Voor de derde keer op rij zelfs, wat betekent dat hij de wisselbeker mag houden. In de pauze wordt het publiek vermaakt door een op zijn zachtst gezegd ‘bijzonder kundige’ trialmotor stuntman.

Reusachtige Roodkapje

Bij de funklasse is het als vanouds genieten van alle doldwaze combinaties die voorbijkomen. Jan van Kerkhof werkt op de lachspieren met zijn reusachtige Roodkapje waarmee hij zelfs de Meskesprijs pakt en het koppel Lian Vermeer en Sander Derks weten het motto prachtig vorm te geven met hun kolderieke creatie ‘’ Ons moeder zeej nog ge moet nie in Beers gaan wonen, maar ik deej het toch’. Zij pakken dikverdiend de Mottoprijs.

Van vader op dochter

Zoals gezegd: generaties groeien in de Beerzen op met de Solexrace en een mooi voorbeeld daarvan is toch wel Demi van Rulo. Vader Henk was jarenlang een vaste waarde in de race en nu is dochter Demi dus op de Solex gesprongen. Sterker nog: ze combineert het zelfs met de functie van strak geklede Rondemiss, die de wedstrijdrijders professioneel met rondeborden en de zwart-wit geblokte vlag door de strijd loodst.

Spektakel en gezelligheid

Rond een uurtje of vier kan het inmiddels vaste presentatieduo Sem en Sam het spektakel als geëindigd verklaren en kan de gezelligheid op het Doornboomplein helemaal goed beginnen, tegen de achtergrond van de gewoon doordraaiende kermis. De organisatie kan terugkijken op een prima verlopen 44e editie, waarvan ongetwijfeld weer vele honderden dorpsgenoten, passanten, toeristen en buitendorpse familie hebben genoten.

In de prijzen vielen:

Wekkerprijs: Bas vd Heijden

Origineelste Solex: Chiel van Korven

Mooist verbouwde solex: Jan vd Wal

Collegiale prijs: Autobedrijf van Aaken

Familieprijs: fam. Louwers (fietsenmaker)

Meskesprijs: Jan van Kerkhof

Mottoprijs: Lian Vermeer & Sander Derks (ons moeder zeej nog ge moet nie in Beers gaan wonen, maar da deej ik toch)

Pechprijs: Peer Kerkhof

Snelheid 1: Daan Pijnenburg

Snelheid 2: Arjan Pijnenburg

Snelheid 3: Maikel vd Wal