Het licht blijft voorlopig aan in dorpshuis ’t Hart van Spoordonk. De noodkreet die vorige maand via ons weekblad werd geuit en waarvoor een flyer door het dorp werd verspreid, heeft voor de benodigde aandacht gezorgd. Verschillende inwoners hebben zich gemeld om te helpen. Er zijn gesprekken met mogelijke nieuwe bestuursleden, vrijwilligers en belangstellenden voor de functie van beheerder. Daardoor is een sluiting per 1 september voorlopig afgewend.

Door Marcia Engelander - van den Wittenboer

Het was vorige maand nog alle hens aan dek. Het bestuur van ’t Hart van Spoordonk bestond nog uit slechts twee mensen en een beheerder was er niet meer. Voorzitter Pieter Vlemminx en bestuurslid Bert van Bommel zagen het werk steeds verder oplopen. De dagelijkse gang van zaken kwam noodgedwongen grotendeels op hun schouders terecht. Zonder nieuwe mensen dreigde een harde conclusie: de deuren zouden dicht moeten.

Die noodkreet kwam binnen in Spoordonk. ”Er zijn diverse gesprekken gaande”, bevestigt Anita van Perlo, adviseur van het bestuur. ”Er zijn nog geen definitieve toezeggingen van bestuurders of beheerders. Het ziet er wel hoopvol uit en voor het komende half jaar is sluiting afgewend.”

Voorzichtig optimisme

Het is een wereld van verschil met de situatie van enkele weken geleden. Toen vertelde Vlemminx dat het vrijwilligerswerk voor hem inmiddels bijna een volledige werkweek was geworden. Hij opende en sloot het gebouw, deed inkopen voor de bar, maakte de sportzaal gebruiksklaar, ontving bezoekers en draaide tussendoor ook bardiensten.

”Een bestuur hoort te besturen”, zei Van Perlo destijds. ”Nu zijn de bestuursleden vooral aan het beheren en proberen ze zich er letterlijk doorheen te redden.” Juist daarom is het goede nieuws reden voor opluchting, maar nog niet voor het hijsen van de vlag. De toekomst van ’t Hart van Spoordonk is nog niet definitief veiliggesteld.

Zoektocht naar beheerder

Vooral het vinden van een beheerder blijft een belangrijke uitdaging. Voor die functie wordt al langere tijd gezocht. Inmiddels hebben zich enkele belangstellenden gemeld. Met hen worden gesprekken gevoerd om te kijken of een passende samenwerking mogelijk is.

Volgens Vlemminx is het vinden van een geschikte beheerder echter niet eenvoudig. Een beheerder is volgens de betrokkenen wel onmisbaar om ervoor te zorgen dat de dagelijkse werkzaamheden niet langer grotendeels bij de bestuursleden terechtkomen.

Ook financieel blijft het dorpshuis voor uitdagingen staan. De middelen zijn beperkt en er wordt volop meegedacht over oplossingen die zowel voor het dorpshuis als voor de betrokkenen haalbaar zijn. Toch overheerst nu vooral het gevoel dat er weer ruimte is ontstaan om vooruit te kijken.

Hulp blijft welkom

Dat het dorpshuis voorlopig open kan blijven, betekent niet dat Spoordonk nu achterover kan leunen. Nieuwe vrijwilligers blijven hard nodig. Mensen hoeven daarvoor niet meteen een grote taak op zich te nemen.

”Ook wie af en toe een dagdeel kan helpen, kan al een verschil maken”, benadrukten Van Perlo en Vlemminx vorige maand al.

De reacties van de afgelopen weken laten in ieder geval zien dat de noodkreet niet onopgemerkt is gebleven. Het dorpshuis is opnieuw onderwerp van gesprek geworden. ’t Hart van Spoordonk is immers meer dan alleen een gebouw. Verenigingen maken er gebruik van, de basisschool organiseert er activiteiten en de sportzaal is een belangrijke voorziening voor het dorp.

Perspectief

Voor Vlemminx en de andere betrokkenen geeft de huidige ontwikkeling vooral weer lucht. Na weken van zorgen en slapeloze nachten is de dreiging van een sluiting op 1 september voorlopig verdwenen.

De komende maanden moeten uitwijzen hoe stevig het nieuwe fundament wordt. Er zijn nog gesprekken te voeren en belangrijke keuzes te maken. Maar waar vorige maand de toekomst van het dorpshuis aan een zijden draadje hing, is er nu perspectief.