Aan de keukentafel bij Roel Timmers in Oirschot staat de koffie klaar, de honden kwispelen vrolijk door de kamer en de lach is nooit ver weg. Roel (48), getrouwd en vader van vier kinderen, werkt als basisschooldirecteur en woont inmiddels acht jaar in ons dorp. In januari draagt hij zijn pen officieel over aan een opvolger: dan komt er een einde aan zijn bijzondere avontuur als allereerste dorpsdichter van Oirschot. "Het is een avontuur geweest, waar ik geen moment spijt van heb gehad", vertelt hij met een glimlach.

door Marcia Engelander - van den Wittenboer

Het dorpsdichterschap is een idee van Roel zelf. "In Eindhoven hebben ze een stadsdichter, en ik dacht: waarom in Oirschot niet? Stadsdichter in een dorp werd een beetje moeilijk", lacht hij. “Maar een dorpsdichter, daar was volgens de burgemeester zeker plaats voor." En zo ontstond er iets nieuws: een traditie die Oirschot nog niet kende. De eerste maanden waren even aftasten. "Zeker omdat er nog niet eerder een dorpsdichter was geweest. Ik heb eerst de kat uit de boom gekeken: wat wordt er van mij verwacht? Maar de gemeente liet me er totaal vrij in. Op een gegeven moment wist ik er mijn eigen draai aan te kunnen geven." Roel was de afgelopen jaren op talloze plekken te vinden, bij officiële gelegenheden, huldigingen en festiviteiten. Overal waar hij kwam, wist hij mensen te raken met zijn woorden. "Of het nou het uitdelen van lintjes betreft of Glow was, er is altijd inspiratie genoeg voor een gedicht." Sommige opdrachten vroegen wat meer denkwerk, vertelt hij. "Een gedicht voor de 80-jarige Bevrijding vond ik best lastig, maar juist dat maakte het bijzonder. Vooral wanneer je mensen ziet reageren, bijvoorbeeld bij lintjesregen, als je in de huiskamer staat bij de mensen en de emoties hoog oplopen. Dat zijn hele mooie momenten." Dat hij de vrijheid kreeg om zijn rol zelf vorm te geven, beschouwt Roel als een groot cadeau. "Hiermee heb ik ook de weg willen vrijmaken voor de volgende dorpsdichter, die uiteraard ook weer op eigen wijze invulling kan geven aan de rol."

Inspiratie

Zijn inspiratie komt soms letterlijk voorbij. "Kan zijn dat ik uit het raam kijk en iemand zie fietsen en daarover schrijf. Of als ik iemand spreek, dus pas maar op!", zegt hij lachend. Toch blijft hij altijd discreet. "Ik vernoem nooit iemand in het gedicht. Het gaat meer om de situatie, de sfeer of het ludieke moment." Politiek houdt hij bewust buiten de deur. "Ik vind wel eens iets, maar dat is niet aan mij om dat in een gedicht uit te dragen. Het gaat mij om cultuur. Cultuur is heel belangrijk in de samenleving. Het is de smeerolie in de motor en de jus op de aardappelen, anders wordt het maar droge meuk.”

Verbinden

Bijzonder trots is Roel op zijn bijdragen aan Glow. In 2024 mocht hij zijn woordkunst projecteren op de binnenkant van het Boterkerkje. "Het mooie was dat ik daar zelf ben getrouwd. Dan krijgt het ineens een extra betekenis." Ook dit jaar, bij Schaduwmakers bij de Brouwerij, vormde zijn poëzie een poëtisch decor. "Poëzie lijkt misschien stoffig, maar dat is het niet. Ik heb bewust gekozen voor een makkelijk schema op rijm met alledaagse thema’s. Voor iedereen begrijpelijk. Dat is wat ik in al mijn gedichten heb geprobeerd, verbinden." Voor Roel is dat misschien wel de kern van zijn dichterschap: mensen samenbrengen. "Het is de rol van een dorpsdichter om alle lagen van de samenleving te verbinden. Gedichten zorgen voor een lach en een traan, maar het is ook heel belangrijk hoe je het brengt: de klemtoon, de pauzes en de voordracht maakt het af."

Uitdaging

Voor zijn opvolger, die op 11 januari tijdens de nieuwjaarsontmoeting van de gemeente Oirschot bekend wordt gemaakt, heeft Roel een helder advies: "Ga het avontuur aan en zeg overal ‘ja’ tegen. Vooraf weet je niet waar je aan begint, maar je komt op plekken waar je anders niet zou komen en ontmoet mensen die je anders nooit had gesproken. Het is een uitdaging." Want al stopt Roel als dorpsdichter, schrijven blijft hij toch wel. Hij blijft te zien in de regio met zijn eigen show: ‘De inspiratie ligt op straat’, waarmee hij poëzie naar de mensen blijft brengen. De glimlach waarmee hij dat vertelt, zegt alles: de dichter in hem is nog lang niet uitgezongen.