Vereniging Stap Tot Eigen Ruimte (STER) heeft aardig wat meters moeten maken voor de verwezenlijking van een goede woonplek van hun kinderen, maar het resultaat is er dan ook naar. Vrijdag 29 augustus konden 24 jonge mensen met autisme of een lichte verstandelijke beperking samen met de initiatiefnemers en de mensen van zorginstantie Cello officieel hun woonlocatie Villa Parkzicht ten doop houden. Iedereen kan eigenlijk alleen maar vol lof zijn over deze woonlocatie die in een grote behoefte voorziet.

door Rens van Ginneken

“Het begon met een droom, die werd een visie en deze werd uiteindelijk realiteit”, zo vertelt de zichtbaar trotse voorzitter Arjan van den Heuvel van Vereniging STER. “Het is een prachtige plek, waar onze kinderen de zorg en begeleiding kunnen krijgen die ze verdienen: veilig, warm en toekomstbestendig. Waar onze kinderen kunnen groeien en bloeien, met ambulante woonbegeleiding. Gelukkig hebben we ook de politiek aan onze kant gevonden en daar de nodige steun gekregen”, zo prijst de voorzitter nog oud-wethouder Piet Machielsen en wethouders Joep van de Ven en Paul van den Biggelaar.

Burgemeester als ‘buurvrouw’

Burgemeester Judith Keijzers heeft wat lekkers voor de bewoners meegenomen en is al bijna net zo enthousiast als zij zelf. “Ik ben eigenlijk een soort buurvrouw, ik woon hier dichtbij en ik heb al tijdens de bouw vaak met belangstelling gekeken hoe het werd. Het is goed om te zien dat jullie ook je plekje in ons mooie Oirschot hebben gekregen.” De locatiemanagers Zorg en Dienstverlening Renate van den Broek (WMO-cliënten) en Marieke van der Plas (WLZ-cliënten) hebben een drukke middag, maar ook tussen de felicitaties en het feestelijk proosten door blijven ze oog houden voor de jonge mensen onder hun hoede en is er zelfs even tijd voor een interviewtje. “Er zijn niet zo gek veel zorginitiatieven voor deze 24 jonge mensen hier in de buurt. Het mooie van deze locatie is dat er veel samen kan worden georganiseerd”, vertelt Van den Broek.” Van der Plas: “Ook voor deze mensen zijn er wachtlijsten voor een geschikte woning. Wij juichen het dus ook toe als ouders zelf initiatieven ontplooien om zo’n woonvorm voor elkaar te krijgen.”

Zorg op maat

Ze vervolgt: “Alles wordt zo goed mogelijk met de bewoners en de ouders afgestemd, er zijn volop begeleidingsoverleggen, maar door de krapte op onze arbeidsmarkt hebben we de ouders ook hard nodig eerlijk gezegd. Samen kunnen we echt ‘zorg op maat’ leveren. Ook De Bongerd, STER en de Verwantenraad vervullen een belangrijke rol. Alle netwerken zijn belangrijk en nodig om de zorg zo goed mogelijk te maken. Deze jonge mensen hebben vaak ook hun tijd goed gevuld met school of aangepast werk, dus ook met die organisaties moet het overleg goed zijn natuurlijk.”

Net als andere jonge mensen

Peet van Roij, regiocoördinator voor Cello voor het WMO-gedeelte, kan dat bevestigen. “Onze organisatie is vooral ondersteunend, de bewoners zelf zijn leidend in de zorg die ze van ons krijgen. We bekijken waar ze tegenaan lopen. Hebben ze bijvoorbeeld hulp nodig op huishoudelijk vlak, of juist op psychosociaal vlak? We kijken vooral naar wat wél kan. Zij huren van de woonstichting en er zijn onderlinge overeenkomsten, maar het is ook behoorlijk divers. In dat opzicht is het niet echt anders dan bij andere jonge mensen. Ze werken en gaan ook met vrienden op stap bijvoorbeeld. Door de gezamenlijke ruimtes is er mogelijk wel meer verbondenheid bij onze bewoners. De verwachting is dat veel van ‘onze’ bewoners hier lang zullen verblijven. Ze worden geleidelijk ook ouder natuurlijk, waarmee hun behoeften waarschijnlijk ook weer veranderen. Sommigen groeien wellicht geleidelijk naar meer zelfstandigheid. Het zijn allemaal dingen waarin we onze cliënten vooral volgen, inspelen op hun behoeften.”

F1 verzameling

Koen is zo’n jonge bewoner en een goed voorbeeld van hoe het er in Villa Parkzicht in de praktijk uitziet. Koen werkt en fietst ook zelfstandig naar zijn werk. Hij laat graag zijn mooie appartementje zien, met merkbare trots toont hij zijn Formule 1-verzameling en zijn bijzondere Lego-creaties, waaronder een prachtig schaalmodel van de Titanic. “Ik heb het hier heel goed naar mijn zin”, vertelt Koen. “Ik mag hier mijn eigen ideeën hebben en ik kan hier gewoon mezelf zijn. Soms help ik mee met koken of zo en ik heb een leuk contact met de andere bewoners. Hier ben ik echt op mijn plek!”, zo verzekert hij.